|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین
دلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ست
در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگ‌ها لیکن
شود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپخته
زدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زن
یکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کرد
زبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و ارادت خود به شمس الدین اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش مملو از درد جدایی است. او به شدت تحت تأثیر آتش عشق قرار دارد و این عشق زندگی‌اش را به شدت متحول کرده است. در عین حال، او می‌گوید که در درون خود با احساسات متضاد دست و پنجه نرم می‌کند و در حالت‌هایی از شوق و اندوه قرار دارد. شاعر در نهایت بیان می‌کند که عقلش در برابر عشق شمس خاموش مانده و گذشته از درک کامل این عشق، در عمیق‌ترین حالاتش غرق است.
هوش مصنوعی: من حلقه‌ای هستم که در گوش شمس‌الدین (شمس تبریزی) وجود دارم و در حالی که به او گوش می‌دهم، دلم از جدایی و هجران پر است و منتظر دیدار شمس هستم.
هوش مصنوعی: عشق شمس‌الدین، مانند آتش، از کنار عرش و فرش گذشته و همه‌جا را فراگرفته است. در این آتش، من نمی‌دانم چه بر سر من آمده و چگونه خودم را از عشق او می‌پوشانم.
هوش مصنوعی: تو در آغوش من آتش شدید عشق را خواهی دید، اما آب حیات (آب زندگی) به‌واسطهٔ آغوش شمس الدین به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: وقتی که عقل من به مانند دیگی پخته شده طعم و مزه‌ی واقعی را چشید، تصمیم گرفتم که آن دیگ را به خاطر به جوش آمدن شمس الدین، بر زمین بکوبم.
هوش مصنوعی: در این بدن من، افرادی را می‌بینی؛ یکی که دستش را بر سر دیگری گذاشته، یکی در حال درد و بی‌حالی است و دیگری به شدت حیران و گیج شده است. شمس الدین (شمس تبریزی) اشاره به حالت‌های مختلف روحی و جسمی انسان‌ها دارد.
هوش مصنوعی: عقل که همان‌ند ذوالفقار (شمشیر امام علی) قدرت و شجاعت دارد، در این دریای پر از در (معانی و مسائل) سخن می‌گوید، اما کلامش به‌گونه‌ای است که پس از گفتن، زبانش را به‌همین سادگی پس می‌کشد و خاموش می‌شود. شمس‌الدین به این حالت اشاره می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.