هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم
دغل و عشوه که دادی به دل پاک بخوردم
بده امشب هم از آنم نخورم عشوه من امشب
تو گر از عهد بگردی من از آن عهد نگردم
چو همه نور و ضیایی به دل و دیده درآیی
به دم گرم بپرسی چو شنیدی دم سردم
نفسی شاخ نباتم نفسی پیش تو ماتم
چه کنم چاره چه دارم به کفت مهره نردم
چو روی مست و پیاده قدمت را همه فرشم
چو روی راه سواره ز پی اسب تو گردم
مکن ای جان همه ساله تو به فردام حواله
تو مرا گول گرفتی که سلیمم سره مردم
خود اگر گول و سلیمم تو روا داری و شاید
که دل سنگ بسوزد چو شود واقف دردم
به خدا کت نگذارم کم از این نیز نباشد
که نهی چهره سرخت نفسی بر رخ زردم
وگر از لطف درآیی که بر این هم بفزایی
به یکی بوسه ز شادی دو جهان را بنوردم
فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن
تو گمان داشتی ای جان که مگر رفتم و مردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساس خود را نسبت به محبوبش بیان میکند و از عشق و دردهای ناشی از آن سخن میگوید. او اشاره میکند که در گذشته تحت تأثیر دغل و فریب محبوب قرار گرفته و همچنان دلش به عشق او تعلق دارد. شاعر از محبوب میخواهد که او را فراموش نکند و برعکس، خود را به حالتی از عشق و شادمانی برساند. در ادامه، او ابراز میکند که هرچقدر هم در درد و رنج باشد، از عشق او دست نمیکشد و به دنبال راهی برای ادامه این عشق است. در نهایت، او از محبوب میخواهد که با یک بوسه، زندگی و روشنایی را به او بازگرداند.
هوش مصنوعی: اینجا میگوید که شب گذشته به خاطر عشوهها و نیرنگهایی که تو به من دادی، دل پاکم را فریب دادم و از آنها بهرهبرداری کردم.
هوش مصنوعی: امشب هم به من بده، من دلم نمیخواهد عشوه و ناز تو را بخورم. اگر تو از وعدهات دور شوی، من هرگز از آن وعده دور نخواهم شد.
هوش مصنوعی: هرگاه نور و روشنایی به دل و چشمانم وارد شوی، با نفس گرم خود میپرسی که آیا خبر داری از حال سرد و بیروح من؟
هوش مصنوعی: من مثل شاخ نباتی هستم که در حضور تو، دچار ماتم و ناامیدیام. نمیدانم چه باید بکنم و چه راه حلی دارم، در دست تو مهرههای بازی شطرنج زندگیام را گذاشتهام.
هوش مصنوعی: وقتی که تو با حال مست و پیاده قدم به قدم در حال آمدن هستی، من همه زمین را فرش میکنم. اما اگر تو با سواری بیایی، من به دنبال اسب تو خواهم رفت.
هوش مصنوعی: ای جان، هر سال تو مرا به روز قیامت حواله نکن و به بهانهٔ این که من فردی ساده و بیپیرایه هستم، من را فریب نده.
هوش مصنوعی: اگر من در عین حال که فریبخورده و بیآزار هستم، تو این حالت را قبول داری و شاید دل سنگی هم به خاطر آگاهی از دردی که دارم بسوزد.
هوش مصنوعی: من هرگز نمیگذارم که حالتی کمتر از این داشته باشم، زیرا نمیخواهم که خشم و غیظ تو چهرهام را زرد کند و نتوانم به چهره زیبا و سرخ تو نگاه کنم.
هوش مصنوعی: اگر از رحمت و لطف تو برخوردار شوم و بر این محبت بیفزایی، بهسادگی با یک بوسه از تو، دو عالم را روشن میکنم و به شادی میآورم.
هوش مصنوعی: ای جان، تو فکر میکردی که من رفتهام و دیگر نیستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اگر آن یار سیه چرده ببیند رخ زردم
هم به نوعی که تواند بکند چارهٔ دردم
پیش ازینم دل دیوانه بده جای گرو بود
این زمان دل به یکی دادم و ترک همه کردم
شرم دارم ز سگان درو سکان محلت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.