مطربِ عاشقان بجنبان تار
بزن آتش به مؤمن و کفار
مصلحت نیست عشق را خمشی
پرده از روی مصلحت بردار
تا بنگریست طفل گهواره
کی دهد شیر مادر غمخوار
هر چه غیرِ خیالِ معشوقست
خارِ عشقست اگر بود گلزار
مطربا چون رسی به شرح دلم
پای در خون نهاده‌ای هش دار
پای آهسته نِه که تا نجهد
چکه‌ای خونِ دل به هر دیوار
مطربا زخم‌های دل می‌بین
تا ندانند خویشتن خوش‌دار
مطربا نام بر ز معشوقی
کز دلِ ما ببرد صبر و قرار
من چه گفتم کجا بماند دلی
گر دلم کوه بود رفت از کار
نام او گوی و نام من کم کن
تا لقب گویمت نکوگفتار
چون ز رفتار او سخن گویم
دل کجا می‌رود زهی رفتار
شمس تبریز عیسی عهدی
هست در عهد تو چنین بیمار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل مولانا، شاعر از عشق و محبت سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که عشق نباید محدود به مصلحت‌ها باشد. او از مطرب می‌خواهد تا شور عشق را برانگیزد و دل‌های سرشار از درد و شوق را در آوای خود زنده کند. شاعر با اشاره به زخم‌های دل و نام معشوق، از تأثیر عمیق عشق بر زندگی‌اش می‌گوید و می‌خواهد تمام غم‌ها و شادی‌هایش را به یاد معشوق گره بزند. در نهایت، او با یادآوری شمس تبریزی به عنوان معشوقی که به دلش آرامش می‌دهد، بیان می‌کند که حتی وجود دلی سخت و محکم هم نمی‌تواند در برابر عشق مقاومت کند.
هوش مصنوعی: ای نوازندهٔ عاشقان، ساز را به صدا درآور و با موسیقی خود در دل مؤمنان و کافران آتش عشق را بیفروز.
هوش مصنوعی: عشق را نباید از روی مصلحت و به خاطر ملاحظات مادی و دنیوی محدود کرد؛ بلکه باید آزادانه و بدون دغدغهٔ مصلحت‌اندیشی به آن پرداخت.
هوش مصنوعی: وقتی که کودک در گهواره نگاه می‌کند، متوجه می‌شود که مادرش چه زمانی به او شیر می‌دهد و از او مراقبت می‌کند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که جز خیال معشوق است، در واقع به مانند خاری در عشق به حساب می‌آید، حتی اگر جلوه‌اش گلزار باشد.
هوش مصنوعی: ای مطرب، وقتی به شرح دل من می‌پردازی، بدانی که من در غم و اندوه عمیق هستم و پایم در خون دل غرق شده است؛ پس مراقب باش.
هوش مصنوعی: آهسته قدم بردار تا خون دل به دیوارها نریزد و پخش نشود.
هوش مصنوعی: ای دل‌نواز، زخم‌های دلم را ببین تا دیگران متوجه نشوند که در درونم چه حالتی دارم.
هوش مصنوعی: ای مطرب، نام معشوقی را بگو که باعث شد صبر و آرامش از دل ما برود.
هوش مصنوعی: من چه می‌دانستم که اگر دلم مانند کوه هم استوار باشد، چگونه می‌تواند از کار بیفتد و از دست برود؟
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی از خوبی‌ها و فضائل من سخن بگویی، نام من را نبر و فقط از خوبی‌های او بگو.
هوش مصنوعی: هرگاه بخواهم دربارهٔ رفتار او صحبت کنم، نمی‌دانم دل و جانم به کجا می‌رود، زیرا رفتار او چنان شگفت‌انگیز است که انسان را به حیرت می‌اندازد.
هوش مصنوعی: شمس تبریز مانند عیسی (پیامبر) است که در زمان خود، بیمارانی را شفا می‌دهد و حال این‌که در عهد تو (یا زمان تو) چنین شخصیتی وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بیت سوم،مصرع اول بنَگریست ،به معنی گریه نکند،حرف ن بافتحه وحرف گ،ساکن باید خوانش شود.
بیت ۶ مصرع دوم،چکه ای صحيح می باشد.
بر رُخَش زلف عاشق است چو من
لاجرم همچو منش نیست قرار
من و زلفین او نگونساریم
او چرا بر گل است و من بر خار؟
همچو چشمم توانگر است لبم
[...]
زان مرکّب که کالبد از نور
لیکن او را روان و جان ازنار
زان ستاره که مغربش دهنست
مشرق او را همیشه بر رخسار
بارگی خواست شاد بهر شکار
بر نشست و بشد بدیدن شار
ای دل نا شکیب مژده بیار
کامد آن شمسه بتان تتار
آمد آن سرو جلوه کرده به ناز
آمد آن گلبن خمیده ز بار
آمد آن بلبل چمیده به باغ
[...]
هست ایام عید و فصل بهار
جشن جمشید و گردش گلزار
ای نگار بدیع وقت صبوح
زود برخیز و راح روح بیار
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.