سپهبد بپیچید بر خویشتن
سرم گفت کز خود ببری ز تن
که حاصل نگردد ز من کام تو
نیاید سر من بدین دام تو
تو دودی و من آتش سرکشم
تو شامی و من صبح خنجرکشم
ترا کی شناسم بجای عروس
کجا جفت با زاغ گردد خروس
گزیدن ز تو دوریم دور نیست
تو قیری و جفت تو کافور نیست
مرا سر ز تن دور بهتر بود
که مثل تو زشتم برابر بود
چو مرجانه بشنید ازو این سخن
خروشید چون شیر نر اهرمن
که ای نامور کاشناه آمدم
ولیکن تو را نیکخواه آمدم
چرا نیست در روز رخشنده ماه
شب تیره باشد فروزنده ماه
سمن عارضان رخ چو زینت دهند
به گل برگ بر خال عنبر نهند
بباغ ارچه گلهای الوان بود
بنفشه هم از خیل ایشان بود
بیا از من امروز بردار کام
مزن بیرضای من امروز گام
وگرنه ز من رنج بینی بسی
نیابی دگر کام خود از کسی
جهانجو ز افسان چنان بود مست
که نارست یازد سوی تیغ دست
بدان دز همی بود و خون میگریست
چگویم که از درد چون میگریست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مرجانه با شهریار احساس عشق و علاقه عمیق خود را ابراز میکند و به او میگوید که به خاطر محبتش حاضر است سختیها را تحمل کند. او به نوعی از تفاوتهای خود و شهریار صحبت میکند و احساس میکند که باید احساسی مشترک داشته باشند. سپس، در واکنش به سخنان شهریار که او را زشت و ناپسند توصیف کرده است، خشمگین میشود و به او تذکر میدهد که عشقش حقیقی است و او را در روز روشن نیز درک میکند. او تأکید میکند که اگر شهریار از محبتش غافل شود، رنج و درد زیادی متحمل خواهد شد. در نهایت، مرجانه با حسرت و اشتیاق از شهریار میخواهد که از عشقش بهرهبرداری کند تا هر دو به آرزوی خود برسند.
هوش مصنوعی: سپهبد به خود پیچید و سرش را به من گفت که باید از خودم جدا شوم.
هوش مصنوعی: من نمیتوانم آنچه را که تو میخواهی به دست آورم، پس از من چیزی به دست نخواهی آورد و من نیز گرفتار دام تو هستم.
هوش مصنوعی: تو مانند دودی هستی که آرام و بیصدا هستی، و من همان آتش هستم که پرشور و سرکش است. تو به آرامی میگذری و من مانند صبحی هستم که با قدرت و شدت خود میدرخشم.
هوش مصنوعی: تو را چگونه بشناسم، مانند عروسی که در کجا جفت خروس با زاغ میشود؟
هوش مصنوعی: ما از تو فاصله گرفتهایم، اما فاصلهمان زیاد نیست، چون تو مانند قیر هستی و همسرت مانند کافور نیست.
هوش مصنوعی: بهتر است که من از تنم جدا شوم، چون بودن من در کنار تو که زشت هستی، ناپسند است.
هوش مصنوعی: مرجانه هنگامی که این حرف را شنید، مانند شیر نر خروشان و نیرومند واکنش نشان داد.
هوش مصنوعی: ای معروف و مهربان، من به اینجا آمدهام، ولی با نیتی نیکو و دوستانه.
هوش مصنوعی: چرا در روز روشن، ماه نمیتواند در شب تیرهتری ظاهر باشد و نورش را درخشان کند؟
هوش مصنوعی: به گلبرگهایی که بر روی خالهای خوشبو مینشیند، مانند زینتی برای چهره زیبای تو، مینگرم.
هوش مصنوعی: هرچند باغ پر از گلهای رنگارنگ است، اما بنفشه نیز در میان آنها وجود دارد.
هوش مصنوعی: امروز از من دوری کن و خوشی جستن را ترک کن، زیرا امروز حال خوشی ندارم و نمیخواهم گامی بردارم.
هوش مصنوعی: اگر از من رنج و درد ببری، دیگر هیچکس را نخواهی یافت که آرزويت را برآورده کند.
هوش مصنوعی: جهانگردی که در افسانهها غرق شده، به قدری تحت تأثیر قرار گرفته که بیپروا و بیاحتیاط به سمت تیغ و خطر حرکت میکند.
هوش مصنوعی: بدانجه که او دزد است و از درد میگرید، چگونه میتوانم بگویم که به خاطر چه چیزی گریه میکند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.