کزین روی ارژنگ آمد به پیش
وزین روی هیتال با فیل خویش
دو لشکر برابر دگر صف زدند
غو پیل بر شد به چرخ بلند
جهان را تو گفتی سیاهی گرفت
سیاهی بر مه به ماهی گرفت
به پیش سپه پیلبانان شدند
بکردند حصنی ز پیلان بلند
ز نعل ستوران زمین گشت چاک
شد انباشته چشمه خور ز خاک
ز پیش سپه هندوئی چون هیون
به کف بر یکی نیزهای چون ستون
درآمد به میدان برخاست گرد
هم آورد خود خواست اندر نبرد
ز لشکرگه شاه هیتال تیز
یکی گرد با تیغ و کوپال نیز
به میدان او رفت و برخاست گرد
برآمد بگیر و بدار نبرد
دو پر دل ابر هم زدند از ستیز
بزد مرد ارژنگ رخ در کویز
دو لشکر خروشان چو دریا شدند
زمین و فلک زیر و بالا شدند
چو نصّوح دید آن برانگیخت فیل
خروشان درآمد چو دریای نیل
برآورد ژوبین تیزاب دار
بزد بر جگرگاه مرد سوار
چنان زدش زوبین کزو درگذشت
ز پا تن ببرد پای از سر گذشت
از آن هر دو لشکر برآمد خروش
غو نای برد از سر مرد هوش
ز گردان هیتال مردی دگر
چو آمد زمان وی آمد به سر
به ژوبین ورا نیز افکند خوار
غو نای بر شد به چرخ چهار
یکی دیگر آمد به میدان دلیر
ز بالا ورا نیز آورد زیر
به ژوبین دو شش مرد هیتال شاه
بیفکند نصّوح بر خاک راه
جهان گشت در چشم هیتال تار
چه دید آنچنان دست ضرب سوار
همی خواست برگردد از رزمگاه
کز آن دشت برخاست گرد سپاه
ز سر تا به پا بود پوشیده زرد
سواری برون آمد از تیره گرد
به رخ برقع و تیغ هندی به دست
چو آمد سر ره به نصّوح بست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سپاه ارژنگشاه و هیتالشاه با فیلان در برابر هم صف میکشند و نبرد تنبهتن آغاز میشود. پس از نخستین زد و خورد، نصوح سوار بر فیل به میدان میآید و با زوبین دوازده پهلوان هیتال را میکشد، چنانکه هیتال ناامید شده آهنگ بازگشت میکند. در این هنگام سواری نقابدار و زردپوش با شمشیر هندی از میان گرد بیرون میآید و راه را بر نصوح میبندد.
هوش مصنوعی: از یک سو ارژنگشاه با سپاهش پیش آمد و از سوی دیگر هیتالشاه با فیلهای خود.
هوش مصنوعی: دو لشکر بار دیگر روبهروی هم صف بستند و فریاد فیلها به آسمان بلند رسید.
هوش مصنوعی: گویی سراسر جهان را تاریکی فرا گرفت؛ سیاهیِ گرد از ماه آسمان تا ماهیِ زیر زمین را پوشاند.
هوش مصنوعی: فیلبانان پیشاپیش سپاه رفتند و از فیلها دیواری بلند مانند دژ ساختند.
هوش مصنوعی: از سم و نعل اسبان زمین شکافت و چشمهٔ خورشید از گرد و خاک پوشیده شد.
هوش مصنوعی: از پیش سپاه، جنگاوری هندی که مانند شتر نر تنومند بود، با نیزهای به ستبری ستون در دست بیرون آمد.
هوش مصنوعی: او به میدان آمد و گرد برخاست و برای نبرد هماورد خواست.
هوش مصنوعی: از لشکرگاه هیتالشاه پهلوانی با شمشیر و گرز بهشتاب بیرون آمد.
هوش مصنوعی: به میدان او رفت، گرد برخاست و هیاهوی «بگیر و نگهدار» نبرد بلند شد.
هوش مصنوعی: آن دو دلاور با خشم بر هم تاختند و سرانجام مردِ سپاه ارژنگ روی به گریز نهاد (یا شکست خورد).
هوش مصنوعی: دو لشکر مانند دریا به خروش آمدند، چنانکه گویی زمین و آسمان زیر و رو شد.
هوش مصنوعی: نصوح چون این را دید فیل خود را برانگیخت و خروشان مانند رود نیل به میدان آمد.
هوش مصنوعی: زوبینِ آبداده و تیز خود را برکشید و بر جگرگاه آن سوارِ هیتالی زد.
هوش مصنوعی: زوبین را چنان زد که از تن او گذشت و آن مرد سرنگون از پا درافتاد و جان داد.
هوش مصنوعی: از هر دو لشکر خروش برخاست و بانگ نای چنان بود که هوش از سر مردان میبرد.
هوش مصنوعی: مرد دیگری از پهلوانان هیتال به میدان آمد و چون اجلش رسیده بود، عمرش به پایان رسید.
هوش مصنوعی: نصوح او را هم با زوبین خوار بر زمین افکند و بانگ نای تا آسمان چهارم بالا رفت.
هوش مصنوعی: دلاوری دیگر به میدان آمد و نصوح او را نیز از بالای اسب به زیر افکند.
هوش مصنوعی: نصوح با زوبین دوازده مرد از سپاه هیتالشاه را بر خاک انداخت.
هوش مصنوعی: چون هیتال چنان زور و ضرب دست این سوار را دید، جهان در چشمش تیره شد.
هوش مصنوعی: هیتال میخواست از میدان جنگ بازگردد که ناگهان از آن دشت گرد سپاهی برخاست.
هوش مصنوعی: از میان گرد تیره سواری بیرون آمد که سراپا جامهٔ زرد پوشیده بود.
هوش مصنوعی: بر چهره نقاب داشت و شمشیر هندی در دست، و چون رسید راه را بر نصوح بست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.