مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص
اهل حرمت همه محروم همین او مخصوص
با حریفی چو تو در بزم زبان بازی غیر
چیست گر نیست نهان با تو پری رو مخصوص
تا زهم سلسله حسن نپاشد مگذار
که شود باد به آن زلف سمنبو مخصوص
گرنه در خلوت خاصت بد من میگوید
روز و شب چیست به خاصان تو بدگو مخصوص
وه که گشتم ز تمنای خصوصیت تو
همچو موئی و نگشتم به تو یک مو مخصوص
سوخت صد جان به خصوصیت خاصان تو غیر
آه از آن دم که شود با تو جفاجو مخصوص
محتشم نیست قبولم که به صد قرن شوی
تو به آن دیر خصوصیت بدخو مخصوص
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی حسرت و longing شاعر نسبت به محبوبی است که در دنیای خاص خودش، در فکر و دل او جا گرفته است. شاعر به زیبایی و خصوصیات منحصر به فرد محبوب اشاره میکند و از محدودیتهای خود در مقابل او سخن میگوید. او احساس میکند که هیچکس نمیتواند به او نزدیک شود و تنها خود محبوب میتواند او را از این حسرت آزاد کند. همچنین، شاعر نسبت به افرادی که بدگویی از محبوب میکنند اعتراض دارد و میخواهد ارزش و زیباییهای محبوبش را به همه نشان دهد. در نهایت، او از این که نتوانسته به محبوبش نزدیک شود، حسرت میخورد و آرزو میکند که روزی بتواند در کنار او باشد.
هوش مصنوعی: تعدادی از افراد ادعا میکنند که به مقام و منزلت خاصی دست یافتهاند، اما در واقع تنها کسی که در این مقام واقعی است، همان فرد خاصی است که در نزد اهل معرفت و حرمت مورد احترام قرار دارد. در اینجا، دیگران از این مقام محرومند و تنها آن شخص خاص به این مرتبه دست یافته است.
هوش مصنوعی: با کسی مثل تو در مجالس شادمانی و بازی زبانی، چه چیزی میتواند وجود داشته باشد؟ اگر راز و رازی نباشد و تویی زیبای مخصوص حضور داشته باشی.
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیبایی ما از هم گسسته نشود، نگذار که باد، زلف خوشبوی آن بهار را به هم بزند.
هوش مصنوعی: اگر در خلوت خودت، کسی بدیهای من را میگوید، روز و شب بر این موضوع پافشاری میکند؛ اما این بدگوییها فقط مختص به خواص و نزدیکان توست.
هوش مصنوعی: من به خاطر آرزوی ویژگیهای خاص تو مانند مو به این سو میروم، اما نتوانستم حتی یک تار موی خاص از تو پیدا کنم.
هوش مصنوعی: بسیاری از دلها به خاطر صفات ویژه تو جان خود را از دست میدهند، اما تنها آه و نالهای میماند که در آن لحظه که تو با کسی به جدال برمیخیزی، تکرار میشود.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من نمیتوانم بپذیرم که تو با وجود خصوصیات بد و زشتت، حتی اگر به صد قرن هم بگذرد، بتوانی به جایگاهی ویژه و محترم برسید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.