شمارهٔ ۳ - فی مدح الحجة عجل الله تعالی فرجه
دلبرا دست امید من و دامان شما
سر ما و قدم سرو خرامان شما
خاک راه تو و مژگان من ار بگذارد
ناوک غمزه و یا خنچر مژگان شما
شمع آه من و رخسارۀ چون لالۀ تو
چشم گریان من و غنچۀ خندان شما
لب لعل نمکین تو مکیدن حظیست
که نه طالع شودم یا رنه احسان شما
رویم از نرگس بیمار تو چون لیمو زرد
به نگردد مگر از سیب زنخدان شما
نه در این دائره سرگشته منم چون پرگار
چرخ سرگشته چو گوئیست بچو کان شما
درد عشق تو نگارا نپذیرد درمان
تا شوم از سر اخلاص بقربان شما
خضر را چشمۀ حیوان رود از یاد اگر
ز سرش رشحه ای از چشمۀ حیوان شما
عرش بلقیس نه شایستۀ فرش ره تست
آصف اندر صف اطفال دبستان شما
نبود ملک سلیمان همه با آن عظمت
موری اندر نظر همت سلمان شما
جلوۀ دید کلیم الله از آن دید جمال
نغمه ای بود انا الله ز بیابان شما
طائر سدره نشین را نرسد مرغ خیال
بحریم حرم شامخ الارکان شما
قاب قوسین که آخر قدم معرفت است
اولین مرحلۀ رفرف جولان شما
فیض روح القدس از مجلس انس تو و بس
نفخۀ صور صفیریست ز دربان شما
گرچه خود قاسم الارزاق بود میکائیل
نیست در رتبه مگر ریزه خوار خوان شما
لوح نفس از قلم عقل نمی گردد نقش
تا نباشد نفس منشی دیوان شما
هرچه در دفتر ملکست و کتاب ملکوت
قلم صنع رقم کرده بعنوان شما
شده تا شام ابد دامن آفاق چه روز
زده تا صبح ازل سرز گریبان شما
چیست تورات ز فرقان شما؟ رمزی و بس
یک اشارت بود انجیل ز قرآن شما
هست هر سوره بتحقیق ز قرآن حکیم
آیۀ محکمه ای در صفت شأن شما
آستان تو بود مرکز سلطان هما
قاف عنقاء قدم شرفۀ ایوان شما
مهر با شاهد بزم تو برابر نشود
مه فروزان بود از شمع شبستان شما
خسرو اگر بمدیح تو سخن شیرین است
لیکن افسوس نه زیبنده و شایان شما
ای که در مکمن غیبی و حجاب ازلی
آه از حسرت روی مه تابان شما
بکن ای شاهد ما جلوه ای از بزم وصال
چند چون شمع بسوزیم ز هجران شما
مسند مصر حقیقت ز تو تا چند تهی
ای دو صد یوسف صدیق بقربان شما
رخش هست بکن ای شاه جوانبخت تو زین
تا شود زال فلک چاکر میدان شما
زهرۀ شیر فلک آب شود گر شنود
شیهۀ زهره جبین توسن غرّان شما
مفتقر را نه عجب گر بنمائی تحسین
منم امروز در این مرحله حسّان شما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر در ستایش امام زمان (عجل الله فرجه) است و با زبان عاشقانه و وصف زیبایی محبوب آغاز میشود. سپس مقام او را برتر از پیامبران، فرشتگان، کتابهای آسمانی و سلیمان و آصف و خضر میشمارد. در بخش پایانی، شاعر از غیبت امام شکوه میکند و از او میخواهد بر اسب بنشیند و ظهور کند. در بیت آخر، با تخلص «مفتقر» خود را مانند حسان، ستایشگرِ امام میداند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، دست امید من به دامن توست و سر من در پای قامت چون سرو و خرامان تو.
هوش مصنوعی: اگر تیر نگاه یا خنجر مژگان تو اجازه دهد، مژگان من خاک راه تو را میروبد.
هوش مصنوعی: آه سوزان من مانند شمع است و چهرهٔ تو مانند لاله؛ چشم من گریان است و لب تو مانند غنچه خندان.
هوش مصنوعی: بوسیدن لب سرخ و نمکین تو لذتی است که نه بخت من به آن میرسد و نه لطف تو آن را نصیبم میکند.
هوش مصنوعی: چهرهام از عشق چشم بیمارگونهٔ تو مانند لیمو زرد شده است و جز با سیب چانهٔ تو بهبود نمییابد.
هوش مصنوعی: تنها من نیستم که در این دایره مانند پرگار سرگردانم؛ آسمان نیز مانند گویی در برابر چوگان تو سرگردان است.
هوش مصنوعی: ای نگار، درد عشق تو درمانپذیر نیست، مگر آنکه از سر اخلاص قربانی تو شوم.
هوش مصنوعی: اگر قطرهای از آب حیات تو بر سر خضر بریزد، آب حیاتی که او یافته بود را فراموش میکند.
هوش مصنوعی: تخت بلقیس حتی شایستهٔ فرش راه تو نیست و آصف، وزیر دانای سلیمان، در شمار کودکان مکتب توست.
هوش مصنوعی: فرمانروایی سلیمان با همهٔ شکوهش، در نگاه بلندهمت سلمانِ تو به اندازهٔ موری ناچیز است.
هوش مصنوعی: تجلیای که موسی دید، از دیدار جمال تو بود و ندای «من خدایم» نغمهای از بیابان شما بود.
هوش مصنوعی: پرندهٔ خیال جبرئیلِ ساکن سدره هم به حریم بلندپایهٔ حرم شما نمیرسد.
هوش مصنوعی: مقام «قاب قوسین» که آخرین مرتبهٔ معرفت است، نخستین منزل از سیر و جولان شماست.
هوش مصنوعی: فیض روحالقدس تنها از مجلس انس تو میآید و دمیدن صور اسرافیل صدای سوتی از دربان شماست.
هوش مصنوعی: هرچند میکائیل تقسیمکنندهٔ روزیهاست، در مرتبه چیزی جز ریزهخوار سفرهٔ شما نیست.
هوش مصنوعی: صفحهٔ جان با قلم عقل نقش نمیپذیرد، مگر آنکه جان نویسندهٔ دیوان شما باشد.
هوش مصنوعی: هرچه در دفتر عالم ماده و کتاب عالم ملکوت هست، قلم آفرینش به نام شما نوشته است.
هوش مصنوعی: چون نور تو از آغاز ازل از گریبان شما سر زده، دامن جهان تا پایان ابد مانند روز روشن شده است.
هوش مصنوعی: تورات در برابر فرقان شما جز رمزی کوچک نیست و انجیل اشارهای از قرآن شماست.
هوش مصنوعی: به راستی هر سورهٔ قرآن حکیم، آیهای استوار در وصف شأن و مقام شماست.
هوش مصنوعی: آستانهٔ تو جایگاه همای سلطان است و قلهای که سیمرغ بر آن پا نهاده، کنگرهٔ ایوان شماست.
هوش مصنوعی: خورشید با زیبایی محفل تو برابری نمیکند و ماه از شمع شبستان شما روشنی گرفته است.
هوش مصنوعی: اگرچه سخن در ستایش تو مانند شیرین برای خسرو دلنشین است، افسوس که این سخن شایستهٔ مقام شما نیست.
هوش مصنوعی: ای که در نهانگاه غیب و پردهٔ ازلی پنهانی، آه از حسرت دیدار روی ماهِ تابان شما.
هوش مصنوعی: ای محبوب ما، از بزم وصال جلوهای کن؛ تا کی مانند شمع از دوری شما بسوزیم؟
هوش مصنوعی: تا کی جایگاه فرمانروایی مصر حقیقت از تو خالی بماند؟ ای کسی که صدها یوسف صدیق قربان تو باشند.
هوش مصنوعی: ای شاه جوانبخت، اسب آماده است، آن را زین کن و ظهور کن تا آسمانِ پیر خدمتگزار میدان تو شود.
هوش مصنوعی: اگر شیر آسمان (برج اسد) شیههٔ اسب غرّان و پیشانیدرخشان تو را بشنود، از ترس زهرهاش آب میشود.
هوش مصنوعی: عجیب نیست اگر «مفتقر» (شاعر) را تحسین کنی؛ امروز در این مرحله من مانند حسان، شاعر پیامبر، ستایشگر شما هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.