شیخ گفت ای مسلمانان تا کی از من و من شرم دارید مکنید چیزی کی در قیامت نتوانید گفت اینجا مگویید کی آن بر شما وبال باشد این منیت دمار از خلق برآرد این منیت درخت لعنتست. اول کسی کی گفت من درخت لعننت آن من بود. هرکه میگوید من ثمرۀ آن درخت بدو میرسد و هر روز از خدای دورتر میشود..



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شیخ در این شعر به مسلمانان هشدار میدهد که از حس خودبینی و «من» گفتن دوری کنند، زیرا این حالت موجب عذاب و وبال در قیامت خواهد شد. او میگوید که منیت مانند درختی است که ثمرهاش لعنت است و هرکس به این خودپرستی دچار شود، از خدا دورتر میشود. در نهایت، او تأکید میکند که رهایی از این خویشتنپنداری ضروری است تا انسانها به سعادت نزدیک شوند.
هوش مصنوعی: شیخ به مسلمانان گفت که تا چه زمانی از من و خودخواهیتان شرم دارید؟ چیزی را نگویید که در قیامت نتوانید آن را بیان کنید، زیرا این نگرش فردگرایانه بر شما سنگینی خواهد کرد. این خودخواهی مثل درختی است که لعنت شده است. اولین کسی که گفت "من" همان درخت لعنت را شروع کرد. هر کسی که بگوید "من" میوه آن درخت را میچشد و هر روز از رحمت خدا دورتر میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.