در راه تو دیوانه شدن ما را به
سر گشته چو پیمانه شدن ما را به
زاهد چه دهی پند که با یاد رخش
از کعبه به بتخانه شدن ما را به
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در راه تو دیوانه شدن ما را به
سر گشته چو پیمانه شدن ما را به
زاهد چه دهی پند که با یاد رخش
از کعبه به بتخانه شدن ما را به
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از عشق و شیدایی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دیوانه شدن در مسیر معشوق برایش چقدر شیرین و دلپذیر است. او در مورد تأثیر یاد معشوق بر خود صحبت می‌کند و به زاهدان که نصیحت می‌کنند، پاسخ می‌دهد که این عشق و جنون او را از کعبه به بتخانه کشانده و برایش هیچ پند و نصیحتی پذیرفتنی نیست. عشق او چنان عمیق و تحول‌آفرین است که حتی ممکن است او را به سمت بتخانه سوق دهد.
هوش مصنوعی: در مسیر عشق تو، ما به دیوانگی می‌رسیم، مانند پیمانه‌ای که در می‌غلطد و بی‌هدف می‌چرخد.
هوش مصنوعی: ای زاهد، با چه نصیحتی می‌توانی یادآور شوی که ما از کعبه به خانه‌ی بت روی آورده‌ایم؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.