این سوره را سه نام است: سورة الجاثیة، سورة الشریعة و سورة الدهر.
دو هزار و صد و نود و یک حرف است و چهار صد هشتاد و هشت کلمت و سی و نه آیت، جمله بمکه فرود آمد مگر یک آیت: قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا... این یک آیت بمدینه فرود آمد در شأن عمر خطاب. و درین سورة از منسوخات همین یک آیت است: قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا... منسوخ است بآیت قتال. و در فضیلت سورة، ابیّ بن کعب روایت کند از مصطفی (ص)
قال: من قرأ سورة حم الجاثیة، ستر اللَّه عورته و سکن روعته عند الحساب، حم محله رفع بالابتداء فیمن جعله اسم السورة، تَنْزِیلُ الْکِتابِ خبره. و من جعله قسما فالمقسم علیه تنزیل الکتاب، و من جعله لافتتاح الکلام کقولهم الا، فتنزیل الکتاب رفع بالابتداء و قوله: مِنَ اللَّهِ خبره، و المعنی القرآن کلام اللَّه العزیز فی انتقامه الحکیم فی تدبیره و لیس کما زعم المبطلون، انه شعر او کهانة او تقوّله محمد (ص) إِنَّ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآیاتٍ یجوز ان یکون المراد فی السماوات و الارض دلائل علی الوحدانیة، و یجوز ان یکون المراد بالایات.
ما فی السماء من الشمس و القمر و النجوم و غیرها و فی الارض من الجبال و الاشجار و الانهار و غیرها، فانّ کل واحد منها آیة دالة علی توحید اللَّه عز و جل، و خصّ المؤمنین بالذکر لانتفاعهم بها.
وَ فِی خَلْقِکُمْ وَ ما یَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ آیاتٌ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ ای من تأمل فی خلق نفسه و خلق الحیوان جمیعا و اختلاف طبایعها و عجائب صنعها یتیقن ان لها صانعا حکیما، و خصّ الموقنین، لان الیقین یقع بالاستدلال، وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ بالظلمة و الضیاء و قیل بتعاقبهما، وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ ای من السحاب مِنْ رِزْقٍ ای مطر، لانه سبب رزق الحیوان، فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها انبت بالمطر نباتها و اشجارها و تلک حیاتها بعد یبسها بانقطاع الماء عنها، وَ تَصْرِیفِ الرِّیاحِ جنوبا و شمالا و دبورا و صباء و نکباء و قیل تصریفها رحمة و عذابا، آیاتٌ لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ خصّ العقلاء بالذکر لان بالعقل یمکن الوقوف علی الدلائل المذکورة فی هذه الآیات الثلث.
قرأ حمزة و الکسائی: وَ تَصْرِیفِ الرِّیاحِ آیاتٌ و کذلک فی قوله مِنْ دابَّةٍ آیاتٌ بکسر التاء فیهما عطفا علی قوله لَآیاتٍ و هو فی موضع النصب فی الاعراب. و قرء الآخرون برفعهما، عطفا علی موضع انّ مع ما عملت فیه، و الآیات فی المواضع الثلاثة اللائی قدمناها، هی الصنائع و فی قوله: تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَیْکَ هی آیات القرآن کما هی فی الایة التی تلیها و التی بعدها و اما الآیات فی قوله فَبِأَیِّ حَدِیثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آیاتِهِ یُؤْمِنُونَ فهی آیات القرآن و آیات الصنائع معا، قوله: تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ ای هذه آیات القرآن، نَتْلُوها عَلَیْکَ بِالْحَقِّ لا یستعمل التلاوة الا فی کتب اللَّه، و الاصل فیها اتیان الثانی اثر الاول. فَبِأَیِّ حَدِیثٍ بَعْدَ اللَّهِ ای بعد حدیث اللَّه کقوله: أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتاباً وَ آیاتِهِ یُؤْمِنُونَ یعنی من لم یؤمن بکلام اللَّه، فلن یؤمن بحدیث سواه، و قیل معناه: القرآن آخر کتب اللَّه و محمد (ص) آخر رسله فان لم یؤمنوا به فبایّ کتاب یؤمنون و لا کتاب بعده و لا نبی. قرأ بن عامر و حمزة و الکسائی و ابو بکر و یعقوب، تؤمنون بالتاء علی معنی قل لهم یا محمد «فبای حدیث تؤمنون» و قرأ الباقون بالیاء حملا علی القوم.
وَیْلٌ لِکُلِّ أَفَّاکٍ کثیر الکذب، أَثِیمٍ کثیر الاثم، یعنی النضر بن الحرث یَسْمَعُ آیاتِ اللَّهِ تُتْلی عَلَیْهِ ثُمَّ یُصِرُّ، ای یبقی بعد سماع القرآن کافرا و الاصرار العزم علی الامر، و اکثر ما یستعمل، فی الاقامة علی الذنب مُسْتَکْبِراً، ای عن الایمان کَأَنْ لَمْ یَسْمَعْها فی عدم الانتفاع بها و القبول لها، فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِیمٍ اخبره خبرا یظهر اثره علی بشرته من الترح، وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا شَیْئاً هذا العلم معناه السماع کقولک اعلم، ترید اسمع، اتَّخَذَها هُزُواً ای استهزأ بها و عارضها بحدیث الفرس یری العوام انه لا حقیقة لذلک، أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ ذکر بلفظ الجمیع ردا الی کلّ فی قوله: لِکُلِّ أَفَّاکٍ.
مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ یعنی قدّامهم. لانه لم یأت بعد، و قیل من خلفهم لانه یکون بعد انقضاء آجالهم و قیامهم من قبورهم، و کل ما تواری عنک فهو وراء، تقدم او تأخر وَ لا یُغْنِی عَنْهُمْ ای لا یدفع عنهم ما کَسَبُوا ای کسبهم المال و الاولاد شَیْئاً من عذاب اللَّه، وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِیاءَ یعنی الاصنام و ما عبدوه، وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ دائم لا ینقطع.
هذا هُدیً ای هذا اعلام وعظة و بلاغ، و قیل هذا القرآن سبب الهدایة و الرشاد لمن تدبّره و تفکر فیه، وَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیاتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِیمٌ.
الرجز اشد العذاب ای لهم عذاب من اشدّ العذاب.
اللَّهُ الَّذِی سَخَّرَ لَکُمُ الْبَحْرَ ای سهّل لکم رکوب البحر لِتَجْرِیَ الْفُلْکُ فِیهِ بِأَمْرِهِ ای بتسخیره ذلک لکم، وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ لتطلبوا المال بالتجارة فی البحر و استخراج الجواهر منه و صید ما فیه، وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ علی هذه النعم.
وَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً ای صیّره بحیث تتصرفون فیه و تنتفعون به فی دنیاکم و دینکم بالاستدلال به علی التوحید. قال ابن عباس: سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ یعنی الشمس و القمر و النجوم و المطر و الریاح، وَ ما فِی الْأَرْضِ یعنی النبات و الاشجار و الثمار و قیل الحیوانات و الجمادات جَمِیعاً نصب علی الحال مِنْهُ ای هذه النعم کلها منه خلقا، فیکون خبر مبتدء محذوف، و قیل تسخیر الجمیع منه، و قیل تقدیره: من خلقه، فحذف المضاف و یجوز ای یکون صفة للمصدر ای تسخیرا منه إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ ای فی تسخیر القویّ للضعیف دلالة علی صانع قدیر حکیم.
قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا یَغْفِرُوا ای لیغفروا یعنی لیعفوا و لیصفحوا لِلَّذِینَ لا یَرْجُونَ أَیَّامَ اللَّهِ ای لا یخافون سطواته. و قیل لا یخافون مثل عقوبات الایام الخالیة. و العرب تعبّر عن الوقائع بالایام کیوم احد و یوم حنین. و قیل معناه: لا یطمعون فی ایام اللَّه نصرة لاولیاء اللَّه و قیل لا یطمعون فی ایام اللَّه التی وعدها اللَّه المؤمنین فی الجنة و اضاف الی اللَّه کبیت اللَّه.
ابن عباس گفت این آیت در شأن عمر خطاب فرو آمد، در غزاء بنی المصطلق بودند و لشکر اسلام، بسر چاهی فرود آمد که آن را مریسیع میگفتند. عبد اللَّه ابیّ که سر منافقان بود، غلام خود بطلب آب فرستاد، دیر باز آمد، عبد اللَّه گفت چه سبب بود که بر سر چاه دراز بماندی و دیر آمدی، غلام گفت از آن دیر آمدم، که غلام عمر خطاب بر سر چاه نشسته بود و آب میکشید تا قربهای پیغامبر پر کرد و قربهای بو بکر و قربهای مولی خویش عبد اللَّه منافق گفت مثل ما با این قوم چنانست که گفتهاند: سمّن کلبک یأکلک. این سخن بعمر رسید، عمر در خشم شد، شمشیر برداشت تا قصد وی کند، جبرئیل آمد و این آیت آورد، عمر بحکم آیت برفت و آن عزم خویش فسح کرد.
سدّی گفت و جماعتی مفسران که این آیت در شأن جمعی صحابه فرو آمد که از اهل مکه در رنج عظیم بودند، از گفتار و کردار ایشان و از رنج و اذی مشرکان به رسول خدا نالیدند و از وی دستوری قتال خواستند که هنوز آیت قتال نیامده بود، رب العزه این آیت فرستاد و ایشان را بحکم وقت، عفو و صفح فرمود، چنانک جائی دیگر فرمود: فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّی یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ، پس آیت قتال فرو آمد و این آیت منسوخ گشت: لِیَجْزِیَ قَوْماً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ، قرأ ابن عامر و حمزة الکسائی «لنجزی» بالنون و قرأ الآخرون لِیَجْزِیَ بالیاء یعنی لیجزی اللَّه قوما، و قرأ ابو جعفر، «لیجزی» بضم الیاء و فتح الزاء، تأویله لیجزی الجزاء قوما، فیکون الجزاء مضمرا و نصب قوما لانه المفعول الثانی.
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَیْها ای لها الثواب و علیها العقاب ثُمَّ إِلی رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ فی المعاد.
وَ لَقَدْ آتَیْنا بَنِی إِسْرائِیلَ الْکِتابَ یعنی التوریة وَ الْحُکْمَ یعنی الحکمة و السنة و قیل القضاء بین الناس وَ النُّبُوَّةَ، فان ابراهیم کان شجرة الأبنیاء وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ ای الحلالات و هی المن و السلوی و الماء المنفجر من الحجر فی التیه و مواریث فرعون، وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَی الْعالَمِینَ ای عالمی زمانهم و قیل خصصناهم بکثرة الانبیاء من بین سائر الامم، قال ابن عباس لم یکن من العالمین احد فی زمانهم، اکرم علی اللَّه و لا احب الیه منهم.
وَ آتَیْناهُمْ بَیِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ یعنی العلم بمبعث محمد (ص) و علامات نبوته و ما بیّن لهم من امره، فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ هذا العلم هو القرآن ای ما اختلفوا فی کونه بیّنا حتی جاءهم القرآن و لما بعث رسول اللَّه (ص) نبیا اختلف علیه بنو اسرائیل فریقین: فریق صدّقه و هم الذین قال اللَّه تعالی: وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ عَلی مِثْلِهِ فَآمَنَ و قال تعالی: یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ و قال تعالی: فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ یعنی عبد اللَّه بن سلام و غیره، و فریق جحدوه و کذّبوه، بَغْیاً بَیْنَهُمْ و حسدا من عند انفسهم لا من جهل یکون به الانسان معذورا و هم الذین قال اللَّه عز و جل: الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْرِفُونَهُ کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِیقاً مِنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ کانوا کلمة واحدة فیه قبل ان یبعث، یشهدون له و یستفتحون به و ینتظرونه و یبشّرون به فلما جاءهم اختلفوا فیه و تحزبوا علیه، إِنَّ رَبَّکَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فِیما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ. و قیل اراد بالاختلاف اختلافهم فی اوامر اللَّه و نواهیه فی التوریة.



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن، توضیحاتی در مورد سوره "الجاثیه" از قرآن ارائه میدهد. این سوره شامل ۳۹ آیه است و به موضوعاتی از جمله آیات الهی، وحدت خداوند، و نشانههای قدرت او در آفرینش میپردازد. در آن بر لزوم تفکر و تدبر در خلقت و پدیدههای طبیعی تأکید شده و بیان میکند که سیننهای الهی باید درک شوند تا آگاهان به حقایق ایمان بیاورند. همچنین، آیت خاصی در خصوص عفو و گذشت در مقابل کفار و منافقان به خاطر قضاوت در حق ایشان نازل شده است. در پایان نیز به نعمتهای الهی و وعدهی پاداش برای عمل صالح و عذاب برای عمل زشت اشاره میشود.
هوش مصنوعی: این سوره سه نام دارد: جاثیه، شریعه و دهر.
هوش مصنوعی: سوره دو هزار و صد و نود و یک حرف، چهارصد و هشتاد و هشت کلمه و سی و نه آیه دارد و همه در مکه نازل شده، جز آیهٔ «به مؤمنان بگو ببخشایند» که در مدینه دربارهٔ عمر بن خطاب نازل شد. همین آیه تنها آیهٔ منسوخ این سوره است و با آیهٔ جهاد نسخ شده است. سپس روایتی از ابیّ بن کعب از پیامبر دربارهٔ فضیلت سوره آغاز میشود.
هوش مصنوعی: پیامبر فرمود هر که سورهٔ جاثیه را بخواند، خدا عیب او را میپوشاند و ترسش را هنگام حساب آرام میکند. سپس وجوه نحوی «حم» آمده است: اگر نام سوره باشد مبتداست و «تنزیل الکتاب» خبر آن؛ اگر سوگند باشد، «تنزیل الکتاب» چیزی است که بر آن سوگند خورده شده؛ و اگر برای آغاز سخن باشد، «تنزیل الکتاب» مبتدا و «من الله» خبر است. معنا این است که قرآن کلام خدای غالب در انتقام و حکیم در تدبیر است، نه شعر و کهانت یا ساختهٔ محمد چنانکه باطلگویان پنداشتند. «آیات» در آسمانها و زمین ممکن است به معنای دلیلهای یگانگی خدا باشد.
هوش مصنوعی: یا مقصود از آیات، خورشید و ماه و ستارگان در آسمان، و کوهها و درختان و رودها در زمین است که هر یک نشانهٔ یگانگی خداست. مؤمنان را بهطور خاص یاد کرده، چون آنان از این نشانهها بهره میبرند.
هوش مصنوعی: هر که در آفرینش خود و جانوران و گوناگونی سرشت و شگفتی ساختشان بیندیشد، یقین میکند که سازندهای حکیم دارند؛ و «اهل یقین» را یاد کرده چون یقین از راه استدلال حاصل میشود. آمد و شد شب و روز به تاریکی و روشنایی یا جانشینی یکدیگر، و بارانی که از ابر فرو میفرستد و مایهٔ روزی جانداران است و زمینِ خشک را با رویاندن گیاه زنده میکند، و گرداندن بادها از جنوب و شمال و مغرب و مشرق و بادهای میانه، یا گرداندنشان گاه به رحمت و گاه به عذاب، نشانههایی است برای خردمندان. خردمندان را یاد کرده چون با عقل میتوان به این دلیلها پی برد.
هوش مصنوعی: حمزه و کسائی «آیات» را در دو جا به کسر تاء (منصوب) خواندهاند و دیگران مرفوع. آیات در آن سه جا به معنای آفریدهها و صنع خداست، اما در «تلک آیات الله» مقصود آیات قرآن است، و در «فبای حدیث بعد الله و آیاته» هر دو معنا مراد است. «تلاوت» تنها برای کتابهای آسمانی به کار میرود. معنای آیه این است که هر که به کلام خدا ایمان نیاورد به هیچ سخن دیگری ایمان نمیآورد، یا اینکه قرآن آخرین کتاب و محمد آخرین پیامبر است و پس از آن کتابی نیست. برخی قاریان «تؤمنون» با تاء و برخی با یاء خواندهاند.
هوش مصنوعی: وای بر هر دروغگوی گناهکار، یعنی نضر بن حارث، که آیات خدا را میشنود و باز با تکبر بر کفر پافشاری میکند، چنانکه گویی نشنیده؛ پس او را به عذابی دردناک خبر ده، خبری که اثر اندوهش بر پوستش پیدا شود. چون چیزی از آیات ما بشنود آن را به ریشخند میگیرد و با داستانهای ایرانیان به معارضه برمیخیزد تا مردم عامی آن را بیاصل پندارند. برای اینان عذابی خوارکننده است؛ صیغهٔ جمع بهسبب واژهٔ «کل» آمده است.
هوش مصنوعی: «از ورای آنان دوزخ است» یعنی پیش رویشان، چون هنوز نیامده؛ یا پشت سرشان، چون پس از مرگ و برخاستن از گور میرسد؛ و هر چه از تو پنهان باشد، «وراء» است. مال و فرزندانی که به دست آوردند و بتهایی که به جای خدا دوست گرفتند، چیزی از عذاب خدا را از آنان دور نمیکند و برایشان عذابی بزرگ و همیشگی است.
هوش مصنوعی: این قرآن هدایت است، یعنی آگاهی و پند و پیام، یا مایهٔ راهیابی کسی که در آن بیندیشد؛ و کسانی که به آیات پروردگارشان کفر ورزیدند، عذابی دردناک از سختترین گونه دارند.
هوش مصنوعی: «رِجز» سختترین عذاب است؛ یعنی کافران به آیات خدا عذابی از سختترین نوع عذاب دارند.
هوش مصنوعی: خداست که دریا را برای شما رام کرد و سوار شدن بر آن را آسان ساخت تا کشتیها به فرمان او در آن روان شوند و شما از فضل او روزی بجویید: با بازرگانی دریایی، بیرون آوردن گوهرها و صید آبزیان؛ و باشد که بر این نعمتها شکر کنید.
هوش مصنوعی: خدا هرچه در آسمانها و زمین است برای شما رام کرد تا در دنیا از آن بهره ببرید و در دین آن را دلیل یگانگی او بگیرید. به گفتهٔ ابن عباس مقصود از آسمانها خورشید و ماه و ستارگان و باران و بادهاست و از زمین گیاهان و درختان و میوهها، و به قولی جانوران و جمادات. سپس وجوه نحوی «جمیعاً» و «منه» را بیان میکند و میگوید در رام شدن نیرومند برای ناتوان، نشانهای بر آفریدگاری توانا و حکیم برای اهل اندیشه است.
هوش مصنوعی: به مؤمنان بگو از کسانی که به «ایام الله» امید ندارند درگذرند و چشمپوشی کنند. «ایام الله» را به چند گونه معنا کردهاند: قهر و سختگیری خدا، عقوبتهای امتهای گذشته (چون عرب رویدادها را «روز» مینامد مانند روز احد و حنین)، روزهای یاری دوستان خدا، یا روزهای وعدهدادهشده در بهشت.
هوش مصنوعی: ابن عباس گفته این آیه دربارهٔ عمر خطاب نازل شد: در غزوهٔ بنیالمصطلق کنار چاه مریسیع، غلام عبدالله بن ابیّ دیر برگشت چون غلام عمر نخست مشکهای پیامبر و ابوبکر و عمر را پر میکرد. عبدالله منافق گفت حکایت ما با اینان چنان است که «سگت را فربه کن تا تو را بخورد». عمر خشمگین شد و شمشیر برگرفت، اما جبرئیل این آیه را آورد و عمر از قصد خود دست کشید.
هوش مصنوعی: سدّی و گروهی از مفسران گفتهاند آیه دربارهٔ صحابهای نازل شد که از آزار مشرکان مکه به پیامبر شکایت کردند و اجازهٔ جنگ خواستند؛ خدا پیش از نزول آیهٔ قتال به آنان فرمان گذشت داد، سپس آیهٔ قتال آمد و این حکم نسخ شد. آنگاه قرائتهای گوناگون «لیجزی» (با نون، با یاء، و به صیغهٔ مجهول) و معنای آن را که خدا هر قومی را به کردارش جزا میدهد شرح میدهد.
هوش مصنوعی: هر که کار نیک کند به سود خود اوست و هر که بد کند به زیان خود اوست؛ پاداش و کیفر هر دو از آنِ خود اوست، سپس در روز بازگشت به سوی پروردگارتان برگردانده میشوید.
هوش مصنوعی: به بنیاسرائیل تورات و حکمت و داوری و پیامبری دادیم، زیرا ابراهیم ریشهٔ درخت پیامبران بود؛ و از روزیهای حلال مانند مَنّ و سلوی و آبی که در بیابان از سنگ جوشید و میراث فرعون به آنان دادیم، و آنان را بر مردم روزگارشان برتری دادیم یا با فراوانی پیامبران ویژهشان کردیم.
هوش مصنوعی: به آنان نشانههای روشن، یعنی آگاهی از بعثت محمد (ص) و نشانههای پیامبری او دادیم. پیش از بعثت همه به او گواهی میدادند و چشمبهراهش بودند، ولی چون قرآن آمد دو دسته شدند: گروهی مانند عبدالله بن سلام ایمان آوردند و گروهی از روی ستم و حسد، نه نادانی، انکارش کردند در حالی که او را چون فرزندان خود میشناختند؛ خدا روز قیامت میانشان داوری میکند. به قولی مراد اختلافشان در اوامر و نواهی تورات است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.