گنجور

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
منبع اولیه: منابع مهستی
برای ویرایش و بهبود متن با نام کاربری خود وارد شوید

معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده استmusic_note

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

محمد در ‫۸ سال قبل، شنبه ۹ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۲۹ نوشته:

درود و سلام
میشه مصرع آخر رو معنی کنید؟
صوف کبود به چه معنی و در صدپاره کنایه از چی هستش؟

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
محمد در ‫۸ سال قبل، شنبه ۹ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۲۰:۳۱ نوشته:

منظورم بیت آخر بود :D

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
امین کیخا در ‫۸ سال قبل، شنبه ۹ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۲۲:۴۰ نوشته:

حالا چرا صوف کبود می پوشیدند نه سیاه ؟
چون گوسفندهای تک رنگ مانند سیاه و سپید و قهوه پشمشان برای تولید پارچه های یک رنگ برداشت می شد و پشم های گوسفند های چند رنگ و با رنگ در هم برای تولید پارچه تک رنگ چون سودرسان نبوده همه را یک جا توده می کردند و خوب دستامد این پشم های همه رنگ یک پشم کبود می شده است !

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
امین کیخا در ‫۸ سال قبل، یک شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۰۲:۱۸ نوشته:

پر پیداست که این صوف کبود چون از پشم در هم رنگ بوده است ارزان بوده است .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
امین کیخا در ‫۸ سال قبل، یک شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۰۶ نوشته:

شمس جانم کبود که به لری qiow می شود همان است که در لغت cyanosis به انگلیسی معنی کبود می دهد و اینجا سیانوز چنانچه می نینیم با سیا شروع می شود ! یعنی هر دو یک لغتند چنانچه می فرمایید . اما من داستان شبانی را بخاطر ژن هایم می دانم ! و داستان صوف را از دکتر شمیسا در کتاب فرهنگ اشارات خوانده ام گویا .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
امین کیخا در ‫۸ سال قبل، یک شنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۲۸ نوشته:

شمس جان واژه کیهان را آغازید و زندگی را آغالانید ! به واژه تو هیچگاه به خردی ننگریده ای و گرنه ایدون نبودی که هستی .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
امرالله در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۱۷ نوشته:

با عرض سلام. دو مطلب را می خواهم عرض کنم: یکی اینکه مصرع سوم سکته به نطر می رسد، اگر "آن در دوصد پاره" و یا "آن دلق دوصد پاره" باشد سکتگی بر طرف خواهد شد. (آن دلق دوصد پاره و آن صوف کبود) و هم اینکه دلق با صوف مناسب تر است.
مطلب دوم اینکه منظور از ذکر "کبود" این نیست که این صوف فقط کبود باشد و لا غیر! شاعر فقط خواسته یکی از رنگ های پشم را ذکر کند.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
گمنام در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۲۱ نوشته:

جنابان کیخا و شمس،
زیر گنبد کبود را از یاد برده اید؟ زیر گنبد سیاه می خواندید؟؟ کبود همان آبی آسمانی پر رنگ است، نیلی .
صوفیان از دنیا بریده ، بی سلسله و خانگاه ، همچون برزیگران ، در زیر آسمان کبود این رنگ را برای در امان ماندن از آسیب فرابنفش آفتاب به تن می کرده اند!!.
شگفتا !! دانشمندانی که در خدمت زیبارویان جنوب فرانسه اند، یا ساحل زمردین ساردنیا و .... به تازگی دو ریالی شان افتاده است!!

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
روفیا در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۰۳ نوشته:

من خیال می کردم دلق ازرق ویژه صوفیان بلندمرتبه و سیاه از آن تازه کاران بود،
بر مبنای این غزل حافظ :
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
Teddy در ‫۲۲ روز قبل، جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۰۵ نوشته:

این رباعی در مجموعه شعری از خیام مکتوب به قرن ۱۸ آمده.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.