تا بر زنخ تو آشنا شد ریشت
بر روی تو انگشت نما شد ریشت
ریش آوردی و کنده‌ای میدانم
ور زانکه نکنده‌ای کجا شد ریشت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا بر زنخ تو آشنا شد ریشت
بر روی تو انگشت نما شد ریشت
ریش آوردی و کنده‌ای میدانم
ور زانکه نکنده‌ای کجا شد ریشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از جذابیت و زیبایی یار سخن می‌گوید و اشاره دارد که ریش یار هنگام نزدیک شدن به او، نمایان‌تر و زیباتر شده است. به نظر می‌رسد شاعر می‌داند که یار ریش را با هدف خاصی نگه داشته یا ممکن است آن را بتراشد. در نهایت، شاعر به نوعی کنجکاوی دربارهٔ تغییرات ظاهری یار و تاثیر آن بر روی جذابیت و شناخته شدن او اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: وقتی که آشنا شدی، موی صورتت هم خود را نشان داد و به نوعی به دیگران نمایان شد.
هوش مصنوعی: اگر ریش گذاشتی و آن را از ته زدی، میدانم که ریش داری. اما اگر آن را نزدی، پس کجا رفت ریش تو؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا با زنخ تو آشنا شد ریشت
بر روی تو انگشت‌نما شد ریشت
ریش آوردی و کَنده‌ای میدانم
ور زانکه نکنده ای کجا شد ریشت؟
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.