ای کرده جفا و جور آئین، بحلی
وآورده به جای مهرِ من کین، بحلی
در بندگی‌اَت هرچه بگویم خجلم
وز هر چه کنی زین دل مسکین، بحلی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای کرده جفا و جور آئین، بحلی
وآورده به جای مهرِ من کین، بحلی
در بندگی‌اَت هرچه بگویم خجلم
وز هر چه کنی زین دل مسکین، بحلی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از درد و رنج ناشی از محبت ناامیدکننده سخن می‌گوید و به محبوبی که به او ظلم کرده است، می‌نشیند. او به جای محبت، کینه و جفا را از سوی محبوب تجربه کرده و از احساس خجالت در برابر او صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر به حالتی از تاسف و تیرگی در دل خود اشاره دارد که ناشی از وفاداری به محبوب است.
ای که ستم پیشه کرده‌ای و به جای مهرِ من کین ورزیده‌ای، بخشودمت.
از بندگی تو هرچه بگویم، شرمنده‌ام. و از هرچه که با این دل مسکین کرده‌ای بخشودمت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.