در کوی خرابات یکی درویشم
ز آن خم زکوة می بیاور پیشم
صوفی بچه‌ام ولی نه کافر کیشم
مولای کسی نیَم، غلام خویشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در کوی خرابات یکی درویشم
ز آن خم زکوة می بیاور پیشم
صوفی بچه‌ام ولی نه کافر کیشم
مولای کسی نیَم، غلام خویشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به فضایی عارفانه و صوفیانه اشاره می‌کند. او خود را درویشی معرفی می‌کند که به دنبال می و محبت در کوی خرابات است. در عین حال، او به هویت خود به‌عنوان یک صوفی افتخار می‌کند و تأکید می‌کند که مولای کسی نیست و نیازی به سیادت یا مقام برای خود نمی‌بیند. این شعر حال‌وهوایی از آزادگی و دوری از قیدوبندهای اجتماعی را منتقل می‌کند.
هوش مصنوعی: در خیابان فسادی، یکی از درویشان را می‌بینم که از آن خم شراب، زکاتش را برای من می‌آورد.
هوش مصنوعی: من صوفی هستم و هنوز کودکانی در این راه، اما به مذهب و عقاید کسی وابسته نیستم. من مولای کسی نیستم، بلکه فقط بنده و غلام خودم هستم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر با فلکم کنی برابر بیشم
عالم همه یک ذره نیرزد پیشم
هرگز نمرم ز مرگ از آن نندیشم
کز گوهر خود ملایکت را خویشم
در کوی خرابات یکی درویشم
ز آن خم زکات بیاور پیشم
صوفی بچه‌ام ولی نه کافرکیشم
مولای کسی نیَم غلام خویشم
گه با کف پرسیمم و گه درویشم
گه با دل پر نشاط و گه دل ریشم
گه باز پس خلق و گهی در پیشم
من بوقلمون روزگار خویشم
هر جا که روم روی تو آید پیشم
با هر که نشینم از تو می‌اندیشم
با خاک درت مباد صحبت بیشم
گر بی‌رخ تو دمی برای خویشم
از هر چه در این ملک نی‌ام کم، بیشم
از حاشیه بیگانه و با شه خویشم
نه بیم شناسم، نه امید اندیشم
بی آنکه روم، ز هر رونده پیشم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.