چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتش
چه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس
گهی نفیم کند کلی زمانی سازدم مثبت
منم سرگشته و حیران میان نفی و اثباتش
اگر او شمع می باشد منش پروانه می گردم
وگر مصباح می گردد منم ناچار مشکاتش
منم چون محو در ذاتش صفاتش را کجا دانم
صفاتش را کسی داند که نبود محو در ذاتش
از آن ترسا و گبر آمد درین ره کافر و ترسا
که کرد آن خضر در عیسی و این در عزی و لاتش
اگر ذات و صفاتش را نمی بینی عیان، باری
ببین در مصحف آفاق و انفس جمله آیاتش
بیا بر طور دل جاناکه تا واقف شوی زآنجا
ز حال موسی عمران و کوه طور و میقاتش
تو را از لذت دیدار هرگز کی خبر باشد
که میلت جمله با حور است و با لذات جناتش
الا ای مغربی زانسان به جز جسمی نمی بینی
که آن از خاک و از آب ست و ز بادست وز آتش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان جستجوی خود دربارهی حقیقت هستی و ذات خداوند پرداخته است. او از شگفتیهای عالم و نشانههای الهی در ذرات هستی سخن میگوید و به تضاد نفی و اثبات اشاره میکند. با بیان تحولی در وجود خود، خود را پروانهای نسبت به شمعی میداند که خداوند است. شاعر همچنین به ضرورت شناخت خدای حقیقی از طریق اشارهها و نشانههای طبیعی و آیات درون انسان و جهان تأکید میکند. او به مخاطب میآموزد که شناخت صرف جسم انسان، غفلت از واقعیات عمیقتر است و در واقعیت، وجود انسان فراتر از جسم و ماده است.
هوش مصنوعی: نمیدانم این محبت چه ویژگیهایی دارد که جهان از ذرات آن تشکیل شده است، و نمیدانم این چهره او چه خصوصیاتی دارد که انسان، آینهوار آن را بازتاب میدهد.
هوش مصنوعی: گاهی من در ایجاد و ساختن نظریههایی هستم که مخالف آنها نیز وجود دارد. من در میان این دو حالت، یعنی نفی و اثبات، مکث کردهام و سرگشته و گیج ماندهام.
هوش مصنوعی: اگر او مانند شمع روشن باشد، من هم مانند پروانه به دور او میچرخم و اگر او چراغی شود، من ناچار میشوم که مانند چراغدانش باشم.
هوش مصنوعی: من به قدری در وجود و هویت او غرق شدهام که نمیتوانم صفات او را درک کنم. فقط کسی میتواند صفات او را بشناسد که خود به این اندازه در وجود او محو نشده باشد.
هوش مصنوعی: از آن مسیحی و بیدینی که در این مسیر آمدهاند، همانطور که خضر در مورد عیسی (ع) و این افراد در مورد عزی و لات صحبت کردهاند.
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی ویژگیها و خصوصیات او را به وضوح مشاهده کنی، پس در جهان پیرامون و در وجود خودت به نشانههای او نگاه کن.
هوش مصنوعی: بیا بر روی دل خود بایست و متوجه شو که از آنجا حال موسی، پسر عمران و کوه طور و زمان ملاقات او را درک کنی.
هوش مصنوعی: تو هرگز از لذت دیدار من باخبر نیستی، چون آرزوی تو فقط در پی حوریها و لذتهای بهشت است.
هوش مصنوعی: ای مغرب، تو به جز جسمی که از خاک و آب ساخته شده، چیزی را نمیبینی و این جسم به وسیله باد و آتش نیز شکل گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.