نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشت
کما چهنام داری کومه می کشت
توم چهنام اما آورده بین بوم
اما رنک اج دل و والالوان رست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این دوبیتی به زبان فهلوی و گویش کهن تبریز سروده شده است. شاعر میگوید عشق او به محبوب پیش از پیدایش جهان و کوه و دشت در دلش بوده است. سپس میگوید او بذر این عشق را به عالم خاکی آورده و از دلش رنگ و نشانههای آن روییده است. خوانش واژههای گویشی قطعی نیست.
هوش مصنوعی: هنوز نه جهانی در کار بود و نه کوه و دشتی، که ما مهر و نشانِ تو را در دل داشتیم و عشق تو ما را از پا درمیآورد. مقصود این است که عشق به محبوب از ازل، پیش از آفرینش جهان، در جان عاشق بوده است.
هوش مصنوعی: ما بذرِ عشقِ تو را از ازل با خود به این سرزمینِ خاکی آوردهایم، و از دلِ ما رنگ و نشانههای آن مانند لالهها روییده است. یعنی آنچه در این جهان از عاشق آشکار میشود، رویشِ همان عشق ازلی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.