|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان حالتی از مستی و هشیاری میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که مستی او باعث بیداری دیگران شده است. او از بزرگی و عزتی که به حق جوانان داده شده و از اینکه لباسهای گرانبها به سادگی و سبکی داده شده، سخن میگوید. همچنین به این موضوع اشاره میکند که بیداری واقعی شاید در خوابیدن باشد و اینکه در جستجوی نام و شهرت، ممکن است نامهای سیاه نوشته شود و دیدهای روشن نداشته باشد. در کل، این اشعار به تضاد بین بیداری و خواب، و همچنین جستجوی شهرت و معنا اشاره دارند.
هوش مصنوعی: مستی او سبب بیداری و آگاهیاش شده است، و این حالتی که دارد باعث خوابیدن دیگران شده است.
هوش مصنوعی: تو به حق کسانی که کوچکتر از خودت هستند، بزرگی عطا کردی، در حالی که خودت با لباس سادهای به سر میکنی که ارزش زیادی دارد.
هوش مصنوعی: این که ما اینقدر بیدار هستیم، در واقع نشانهای از خواب آلودگی ماست، و حضور ما در اینجا تنها به خاطر رفتن به جایی دیگر است.
هوش مصنوعی: برای دستیابی به نامی که هیچ امیدی به آن نیست، در دل نامهای تاریک نوشتی و چشمی امیدبخش دادی!
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.