|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و علاقهاش به معشوق پرداخته است. او میگوید که مانند آفتاب، معشوقش نور و روشنی بخش به جهان است و اگرچه او خود را در سمت مغرب میبیند، اما همیشه در خدمت و پایبند به معشوقش خواهد بود. شاعر همچنین به قدرت و ارادهاش در مواجهه با مشکلات اشاره میکند و میگوید که هرچقدر هم مشکلات به او نزدیک شوند، او از عشق و خدمت به معشوق دلسرد نمیشود. در نهایت، تأکید بر وابستگی و ارتباط عمیق میان آنها وجود دارد.
هوش مصنوعی: ای پادشاهی که همچون آفتاب در مشرق درخشانی، با تابش نور تو جهان تا مغرب روشن میشود.
هوش مصنوعی: اگر همه بر روی ماه نیز تاج بگذارند، من هم در انتهای پای تو، سر خود را قرار میدهم.
هوش مصنوعی: وقتی تو مانند خورشید از مشرق طلوع میکنی، من هم همانند اسکندرِ فاتح به سمت مغرب میروم.
هوش مصنوعی: تو به سمت مشرق و من به سمت مغرب رفتهایم و هر کس که به میدان جنگ بیاید، به نوعی دچار زخم و آسیب خواهد شد.
هوش مصنوعی: اگر در راه ملاقات تو باشم، این نشان از مقام و ارزش بالای من است که به خدمت تو در آمدهام.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.