شکر پاسخ ز شکر بند بگشاد
به پاسخ لعل شکر خند بگشاد
که باشم من به خدمت زیر دستی
کنیزان ترا آئین پرستی
وگر نزد تو قدری دارد این خاک
به مژگان روبم از راه تو خاشاک
بزرگان گفتهاند این نکته دیر است
که هر کو سیر باشد زود سیر است
چو مرغی خرمنی بیند بهر گام
به یک خرمن دلش کی گیرد آرام
چرا گل دامن از بلبل نچیند
که هر دم بر گلی دیگر نشیند
من آن سرچشمهٔ شیرین گوارم
که آب زندگانی نام دارم
تو گر خواهی به چشمه راه جوئی
بنوشی شربتی و دست شوئی
بگو تا درکشم دست از عنانت
غبار خود بروبم ز آستانت
ورت پخته است سودائی که داری
بیابی خود تمنائی که داری
مرا نیز اعتمادی باشد از بخت
که آسان نشکند بیخیکه شد سخت
بنای دوستی چون محکم افتد
خلل ز آسیب دورانش کم افتد
چنان پیوند کن مهر ابد را
که دوری ره نماید چشم بد را
ملک گفتا که بر یاران جانی
بدین غایت نشاید بدگمانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شیرین در پاسخ خسرو با لحنی شیرین و دلنشین صحبت میکند و از احساسات خود میگوید. او به خسرو یادآوری میکند که او هیچگاه نمیتواند به عنوان یک زیر دست در کنار او باشد و نسبت به خواستههایش بیتوجه باشد. شیرین بیان میکند که دوستی و محبت باید بر پایه اعتماد و محبت استوار باشد تا در برابر زمان و مشکلات تاب آورند. او همچنین به اهمیت پیوند عمیق و پایدار در روابط انسانی اشاره میکند و بر این نکته تأکید میکند که محبت واقعی نمیتواند به سادگی دچار آسیب شود.
هوش مصنوعی: شیرین در پاسخ به خسرو میگوید که پاسخ او مانند شکر شیرین است و با زیبایی و لطافت، دل را شاد میکند، درست همانطور که لبهای او که مثل لعل (گونههایش) هستند، خوشبو و دلپذیرند.
هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که به خدمت تو بیایم و زیر دست کنیزان تو باشم، در حالی که تو آیین پرستش را داری؟
هوش مصنوعی: اگر این خاک (منظور من به عنوان بنده) نزد تو ارزشی دارد، من با مژگانم آن را به نشانه علاقه به تو به زمین میکشم و به تو میرسانم، هرچند که در مقایسه با تو به منزلهٔ خاشاک (چیزی بیارزش) است.
هوش مصنوعی: بزرگان گفتهاند که این موضوع زمانی طولانی است که هر کس از چیزی سیر باشد، به دست آوردن آن برایش آسان خواهد بود.
هوش مصنوعی: شیرین میگوید مثل پرندهای است که وقتی به باقلی به شیوهای پر از خرمنهای گندم نگاه میکند، نمیتواند در دل خود آرام بگیرد و هر قدم باعث میشود بیشتر به سوی خرمنها جذب شود. یعنی در جستوجوی عشق و زیبایی، قلبش آرامش نمییابد.
هوش مصنوعی: شیرین میپرسد چرا بلبل از گل دامن خود را نچیند و به هر گلی که زیباست نپردازد، زیرا بلبل هر لحظه بر گل دیگری مینشیند. این به نوعی اشاره به بیوفایی و ناپایداری عشق بلبل دارد.
هوش مصنوعی: من منبع و سرچشمهای هستم که بسیار شیرین و گواراست و نامش آب زندگی است.
هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی به چشمه بروی و از آن آب بنوشی، باید شربتی (نوشیدنی) بخوری و دستانت را بشویی.
هوش مصنوعی: بگو تا من دست از غرور و خودخواهیام بردارم و غبار وجودم را از درگاه تو پاک کنم.
هوش مصنوعی: شما به چیزی که میخواهید برسید، امید دارید و آنچه در دل دارید، برآورده خواهد شد.
هوش مصنوعی: من به بخت خود اطمینان دارم که بر مشکلات زندگی غلبه میکند و آن را به راحتی نمیشکند، چرا که ریشهام محکم شده است.
هوش مصنوعی: وقتی که پایههای دوستی به خوبی و محکم گذاشته شود، آسیبها و مشکلات ناشی از روزگار تاثیر کمتری بر آن خواهند گذاشت.
هوش مصنوعی: چنان رابطهات را محکم و پایدار بساز که موجب دوری و جدایی، چشمهای بدخواه را دور کند.
هوش مصنوعی: ملک (در اینجا خسرو) میگوید که برای دوستان و یاران نباید به این حد بدگمانی کرد که به آنها جان ببخشی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.