دل باز به جوش آمد، جانان که می آید
بیمار به هوش آمد، در مان که می آید
وه جان کسان هر سو، صد قلب روان از پس
خوانیش چنین لشکر، سلطان که می آید
ای دل، تو نمی گفتی کاینک ز پی مردن
اسباب مهیا کن آن جان که می آید
زان خال و خط مشکین با جمله بلا دیدم
این آیت رحمت بین در شان که می آید
ای ترک، مگو آخر بهر دل مسکینی
کز سوی تو بر جانم پیکان که می آید
خود نامه خویش آورد از بهر قصاص من
سر خاک ره قاصد فرمان که می آید
سیل مژه را رخنه انباشه شد، یارب
کان آب به چشم من تازان که می آید
خسرو به رهش باری قربان شد و بریان هم
تا باز ببین کان هم مهمان که می آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل دربارهٔ لحظهٔ رسیدن معشوق است و ردیف «که میآید» حال شگفتی و شوق در برابر آمدن او را تکرار میکند. یار مانند سلطانی با لشکری از دلها و جانها توصیف میشود که آمدنش هم درمان بیمار و آیت رحمت است و هم تیر و حکم قصاص. در پایان، خسرو خود را قربانی و بریانی برای پذیرایی از این مهمان میخواند.
هوش مصنوعی: دل دوباره به جوش و هیجان افتاده است، چون معشوق در راه است. بیمار به هوش آمده، چون درمانش در راه است. منظور این است که آمدن یار هم درمان است و هم مایهٔ زندهشدن.
هوش مصنوعی: بهبه، از هر سو جان مردم و صدها دل در پی او رواناند. این همراهان چنان بسیارند که میتوان آن را لشکر نامید؛ ببین چه سلطانی میآید. «قلب» هم به معنای دل است و هم به معنای میانهٔ لشکر.
هوش مصنوعی: ای دل، مگر خودت نمیگفتی که اکنون ساز و برگ مردن را آماده کن، چون آن جانان میآید؟ عاشق در برابر معشوق باید جانش را فدا کند.
هوش مصنوعی: از خال و خط سیاه او همهٔ بلاها را دیدم. با این همه، ببین که آمدنش آیتی از رحمت است که در شأن او نازل شده. شاعر آمدن یار را مانند نزول آیهٔ رحمت میبیند.
هوش مصنوعی: ای ترک زیباروی، دستکم به خاطر این دل بیچاره انکار نکن و نگو که این تیر از سوی من نیست. پیکانی که بر جان من مینشیند از جانب توست.
هوش مصنوعی: معشوق خودش حکم قصاص مرا آورده است. سر من خاک راه پیکی باد که این فرمان را میآورد. عاشق حتی حکم کشتهشدنش را از سوی یار با جان میپذیرد.
هوش مصنوعی: رخنهای که سیل اشک از مژههایم بیرون میریخت بسته شده بود. خدایا، پس این آبی که دوباره شتابان به چشمم میآید چیست؟ اشک عاشق با آمدن یار باز جاری شده است.
هوش مصنوعی: خسرو در راه او قربانی و بریان شد. اکنون ببین مهمانی که میآید کیست که چنین پذیراییای سزاوار اوست. شاعر خود را خوراک و پیشکش پذیرایی از یار میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.