خط کز لب آن پسر دمیده ست
افسون است که بر شکر دمیده ست
بنگر که ز آب دیده یکی ست
آن سبزه خوش که بر دمیده ست
از رشک رخت سحر دم سرد
بر آینه قمر دمیده ست
برخاست ز آتش رخت دود
از بس که خط تو بر دمیده ست
آخر شکری بده به خسرو
زان لب که نبات بر دمیده ست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خط کز لب آن پسر دمیده ست
افسون است که بر شکر دمیده ست
بنگر که ز آب دیده یکی ست
آن سبزه خوش که بر دمیده ست
از رشک رخت سحر دم سرد
بر آینه قمر دمیده ست
برخاست ز آتش رخت دود
از بس که خط تو بر دمیده ست
آخر شکری بده به خسرو
زان لب که نبات بر دمیده ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل کوتاه در وصف خطِ نورستهٔ پسری زیباروی است و بر ایهام واژهٔ «دمیده» بنا شده است. خط بر لب به افسونی بر شکر، به سبزهای رسته از اشک عاشقان و به دودی برخاسته از آتش رخسار مانند شده است. در پایان شاعر از آن لبِ نباترسته برای خود بوسهای طلب میکند.
هوش مصنوعی: موی نورستهای که بر لب آن پسر زیبا روییده، گویی افسون و جادویی است که بر شکرِ لبش دمیدهاند. شاعر از دو معنای «دمیدن» (روییدن و فوت کردن افسون) بهره برده است.
هوش مصنوعی: بنگر که آن سبزهٔ دلنشینِ خط که بر چهرهاش روییده، از آب چشمِ چه کسی سیراب شده است؛ یعنی از اشک عاشقان رسته است.
هوش مصنوعی: سحرگاه از رشک چهرهٔ تو آه سردی بر آینهٔ ماه دمیده است؛ یعنی صبح از حسادت، روی ماه را کدر و بیفروغ کرده است، چنانکه نفس آینه را تیره میکند.
هوش مصنوعی: خطِ تو آنقدر روییده که گویی از آتش رخسارت دود برخاسته است؛ شاعر خط سیاه گرد چهرهٔ سرخ را به دود آتش مانند کرده است.
هوش مصنوعی: سرانجام از آن لبی که نبات (هم به معنای شیرینی و هم گیاه، کنایه از خط) بر آن روییده، شکری (بوسهای) به خسرو ببخش. خسرو تخلص خود شاعر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.