|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زوخاوان جه وه‌خت فه‌صل گیان‌کیشان
سه‌ر‌واز جه داغ بی شه‌رتیی خویشان
ئه‌و جا که فه‌وت بوو جه‌سته‌ی غه‌مگینم
نه‌زانان مه‌خلوق کام سه‌رزه‌مینم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از غم و اندوهی صحبت می‌کند که ناشی از جدایی و فقدان است. او به روزهای تلخی اشاره می‌کند که در آن حسرت‌ها و دلتنگی‌ها باقی مانده‌اند. این احساسات به همراه یادآوری و تجزیه و تحلیل زندگی و ارتباطات با دیگران، به تصویر کشیده می‌شود. در نهایت، شاعر به عمق وجودی خود و مواجهه با بی‌وفایی و تنهائی می‌پردازد.
هوش مصنوعی: محله‌ای که در آن زندگی می‌کنند پر از شادی و نشاط است و در روزهایی که مشکلات و سختی‌ها به سراغشان می‌آید، دلگرمی و محبت خانواده و دوستانشان به آنها کمک می‌کند تا از نامهربانی‌ها و بی‌عدالتی‌ها رهایی یابند.
هوش مصنوعی: در جایی که درگذشت، مخلوقی غمگین و ناامید از آن خبر نداشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.