در زلف تو هر چند شکست افتادست
صد صید به از منش بدست افتادست
زان زلف دراز دست کوته نکنم
چون رشته ی دولتم بدست افتادست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در زلف تو هر چند شکست افتادست
صد صید به از منش بدست افتادست
زان زلف دراز دست کوته نکنم
چون رشته ی دولتم بدست افتادست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر چه زلف او در هم ریخته است، اما هر کدام از این شکستگی‌ها برای او از ارزش بالایی برخوردار است. او تمایل ندارد که از این زلف دراز فاصله بگیرد، چرا که احساس می‌کند این زلف به نوعی شان و جایگاه او را به دست آورده است. در واقع، زلف معشوق را به عنوان منبع خوشبختی و قدرت خود می‌بیند.
هوش مصنوعی: در زلف تو هرچند آسیب‌ها و شکست‌هایی وجود دارد، اما باز هم به دست آوردن تو از همه چیز برای من با ارزش‌تر است.
هوش مصنوعی: برای من زلف بلند او آن‌قدر مهم است که نمی‌توانم دست خود را از آن کوتاه کنم، زیرا اکنون سرنوشت و خوشبختی‌ام به آن وابسته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.