من دل بوفای دلستانی بدهم
وز بهر دلش ترک جهانی بدهم
گفتم که بده کام من ای سرو روان
گفتا که بده جان که روانی بدهم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من دل بوفای دلستانی بدهم
وز بهر دلش ترک جهانی بدهم
گفتم که بده کام من ای سرو روان
گفتا که بده جان که روانی بدهم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از عشق و وفاداری به معشوق سخن می‌گوید و آمادگی خود را برای فدای دل و جانش به خاطر او اعلام می‌کند. او این احساس را با تصاویری از زیبایی و جذابیت معشوق بیان می‌کند و در پاسخ به درخواست خود برای دستیابی به خوشبختی، از معشوق می‌خواهد تا فدای جان او شود. در واقع، این شعر نمادی از عشق عمیق و فداکاری است که عاشق برای معشوقش احساس می‌کند.
هوش مصنوعی: من آماده‌ام که به خاطر عشق معشوقم، دل خود را فدای او کنم و حتی جهان را برای خوشحالی او ترک کنم.
هوش مصنوعی: گفتم که خواسته‌ام را به من بده، ای خوش‌اندام. او پاسخ داد که اگر می‌خواهی به تو بدهم، باید جانم را فدای تو کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.