گنجور

 
کمال‌الدین اسماعیل

بلبل نالان ز شاخ چون دلشده‌ای‌ست

گریان ز برش ابر چو محنت‌زده‌ای‌ست

گویند جهان خوش است ای مه چه خوشی؟

کز گریه و ناله همچو ماتمکده‌ای‌ست