سحر به گوشه محراب زاریی کردم
به یاد ابروی تو اشکباریی کردم
قرارگاه دلم زلف بی قرار تو بود
عجب مدار اگر بی قراریی کردم
هوای زلف و رخت در دلم کهن شده بود
ز نودمیده خطت تازه کاریی کردم
نبرد بار غمت پای صبر من از جای
به زیر بار غمت بردباریی کردم
بر آستان تو سودم به خاک روی نیاز
سگان کوی تو را حق گزاریی کردم
شبی به سوی تو گفتی گذر کنم چو خیال
در انتظار تو شب زنده داریی کردم
برآر حاجت جامی چو گفتمت حالش
که این فسانه به امیدواریی کردم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل حال خود را برای معشوق شرح میدهد: زاری سحرگاهی به یاد ابروی او، بیقراری از زلفش، تازهشدن عشق با خط نورسته، شکیبایی زیر بار غم، خاکساری بر آستانش و شببیداری در انتظار وعدهٔ او. در بیت پایان، جامی روشن میکند که این همه را به امید برآمدن حاجتش گفته و از معشوق کامروایی میخواهد.
هوش مصنوعی: سحرگاه در گوشهٔ محراب زاری کردم و به یاد ابروی تو که چون محراب خمیده است، اشک ریختم.
هوش مصنوعی: آرامگاه دلم زلف ناآرام و پریشان تو بود؛ پس شگفت مدان اگر من هم بیقراری و ناآرامی کردم.
هوش مصنوعی: عشق زلف و روی تو در دلم کهنه شده بود؛ با دیدن خط تازهرُسته بر چهرهات، عشقی تازه آغاز کردم و کاری نو در پیش گرفتم.
هوش مصنوعی: بار سنگین غم تو پای صبرم را از جا نلغزاند؛ زیر بار غمت شکیبایی و تحمل نشان دادم.
هوش مصنوعی: بر آستانهٔ تو چهرهٔ نیازمندیام را به خاک مالیدم و حقِ سگان کوی تو را به جا آوردم و پاسشان داشتم.
هوش مصنوعی: گفتی شبی مانند خیال به سوی تو میآیم؛ من هم در انتظار آمدنت همهٔ شب را بیدار ماندم.
هوش مصنوعی: اکنون که حال جامی را برایت گفتم، حاجتش را برآور؛ زیرا این داستان را به امید لطف تو بازگفتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.