|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار به مفهوم ناپایداری و عدم ارتباط مقام و قدرت با ارزش واقعی انسان اشاره دارد. شاعر بیان میکند که مقام و ثروت ممکن است فردی را به اوج برساند، اما این موقعیت به خاطر زمان و سرنوشت است و در اصل، اصل و ریشهی ارزش انسان به چیزهای دیگر بستگی دارد. در واقع، اگرچه کسی ممکن است در اوج قدرت باشد، در عمق وجودش ممکن است بیارزش و سفله باشد.
هوش مصنوعی: ارزش انسانهای پست و بیمقدار هرگز تغییر نمیکند، حتی اگر آنها به ظاهر و به خاطر جریانات زمانه، خود را در مقام و موقعیتهای بالا و مهم نشان دهند.
هوش مصنوعی: زمین هرچند پایین است و خاکی، اما قدرتی در خود دارد که میتواند در جریان طوفان به آسمان برزید و قد علم کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نعش تو را بدوش چو بردند همدمان
این بود با تو حرف من از پی زمان زمان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.