ای دو چشمت در ستیز و کین یکی
دل یکی تاراج کرده دین یکی
زلف و خالت را نمودم جان و دل
آن یکی بربود از من این یکی
سوی هر غمخواره داری صد نظر
مردم از غم جانب من بین یکی
خواب خوش باشد شب وصل ار بود
عاشق و معشوق را بالین یکی
زان همه بوسه که دادی وعده ام
کن حواله با لب شیرین یکی
نافه گردد خوشه چین خرمنت
گر گشاید زلفت از صد چین یکی
عاشق مسکین بسی داری و نیست
همچو جامی زان همه مسکین یکی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوقی مینالد که چشمانش دل و دینش را ربوده و زلف و خالش جان و دلش را برده است. از او میخواهد که یک نگاه، یک بالین مشترک در شب وصال و دستکم یکی از بوسههای وعدهداده را از او دریغ نکند. در پایان، جامی خود را درماندهترین عاشق در میان همهٔ عاشقان معشوق میشمارد. ردیف «یکی» در همهٔ بیتها بر کمترین بهرهای تأکید دارد که عاشق طلب میکند.
هوش مصنوعی: ای کسی که دو چشمت در جنگ و دشمنی با من همدست و یکیاند؛ یکی دلم را غارت کرده و دیگری دینم را.
هوش مصنوعی: جان و دلم را به زلف و خالت نشان دادم؛ زلف یکی از آن دو را از من ربود و خال دیگری را.
هوش مصنوعی: به هر غمدیدهای صد بار نگاه میکنی؛ من از غم مُردم، تو هم یک بار به سوی من نگاه کن.
هوش مصنوعی: خواب در شب وصال آنگاه خوش است که عاشق و معشوق سر بر یک بالین بگذارند.
هوش مصنوعی: از آن همه بوسهای که به من وعده دادهای، دستکم پرداخت یکی را به لب شیرینت واگذار کن تا آن را به من بدهد.
هوش مصنوعی: اگر زلفت فقط یکی از صدها پیچ و تابش را باز کند، نافهٔ مشک خوشهچین خرمن بوی آن میشود؛ یعنی مشک در برابر بوی زلف تو گدایی بیش نیست.
هوش مصنوعی: عاشقان بیچارهٔ بسیاری داری، اما در میان همهٔ آنان هیچکس به اندازهٔ جامی بیچاره و درمانده نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.