|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر آرزو میکند که ای کاش مانند بیدل، از خدمتگزاران محبوب معشوقش باشد. او به تلخی از دشنامها و رقیبان خود شکایت میکند و میگوید که اگر این دشنامها از زبان محبوبش بودند، چه زیباییای داشتند. همچنین شاعر به زاهدان اشاره میکند و بیان میکند که اگر آنان زیبایی محبوب را میدیدند، زبانشان به دعا برای او مشغول بود. او در ادامه از غنچه اقبال خود میگوید که اگر نسیمی از گلستان محبوب نمیوزید، هرگز شکوفا نمیشد. و در نهایت، شاعر میگوید که اگر جامی از محبت محبوب را مییافت، در خدمت او با افتخار میبود.
هوش مصنوعی: ای کاش من مانند سگهای تو بودم تا همیشه در کنار تو و در خدمتت میبودم.
هوش مصنوعی: همهی فحشهایی که رقیبم به من میزد، کاش که این حرفها از زبان تو میبود.
هوش مصنوعی: اگر زاهد به زیباییهای تو نگاه کند، فقط دعا و ذکرش برای زندگی و جان تو خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر نسیمِ خوشبویی از گلستان تو نبود، غنچهی خوشبختی ما هرگز شکوفا نمیشد.
هوش مصنوعی: اگر جامی به دست آوردی، باید بپذیری که خدمتگزار دیگری هستی و همچون پردهای بر دوش تو قرار گرفته است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.