ای غمت هر لحظه جان ناتوانی سوخته
برق عشقت خانه بی خانمانی سوخته
این چنین کز هر درونی سوز عشقت شعله زد
عاقبت بینم ازین آتش جهانی سوخته
تربت ما را علم هم ز آتش دل به چو ما
با درون آتشین رفتیم و جانی سوخته
قصه سوز دل پروانه را از شمع پرس
شرح آن آتش ندارد جز زبانی سوخته
سوخت جامی ز آتش عشق آن چنان کز وی نماند
جز کفی خاکستر و چند استخوانی سوخته
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به عمق درد و سوختن دل ناشی از عشق اشاره دارد. شاعر از غم و تنهایی خود میگوید و بیان میکند که عشقش باعث شعلهور شدن آتش سوزانی در درونش شده است. در این آتش، جانش از بین رفته و به تباهی رفته است. او همچنین به سرنوشت افرادی که در عشق میسوزند اشاره میکند و نشان میدهد که تنها اثر عشق سوخته، خاکستر و یادگاری از آن است. در نهایت، این شعر احساسات عمیق و غمانگیز ناشی از عشق را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: ای غم تو، هر لحظه جان ظریف و بینوا را میسوزاند و عشق تو، مانند برقی، خانهی بیسرپناهی را میسوزاند.
هوش مصنوعی: اینگونه که عشق تو در عمق وجودم شعلهور شده، در نهایت میبینم که از این آتش، جهانی را خاکستر کرده است.
هوش مصنوعی: تنها خاک و تربت ما با علم و دانش هم آتشین است، چون ما با دلی آتش گرفته و روحی سوخته به این مسیر رفتیم.
هوش مصنوعی: در این بیت، زنجیرهای از احساسات و ارتباطات ناگفته وجود دارد. پروانهای که دلش در آتش عشق شمع میسوزد، نمیتواند به راحتی داستان دردناک خود را برای دیگران بگوید. تنها شمع است که میتواند متوجه این احساسات شود، اما خود او نیز نمیتواند داستان سوزش را به طور کامل بیان کند، زیرا کلامش مانند آتش سوخته است و نمیتواند به خوبی احساسات عمیق را منتقل کند. این بیان نشاندهنده چالشهای ارتباطی در ابراز درد و عشق است.
هوش مصنوعی: یک جام از عشق به شدت شعلهور شد و چنان سوزانده شد که تنها مقداری خاکستر و چند استخوان سوخته از آن باقی مانده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.