خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم
با دل صاف به هم جام می صاف کشیم
هر که از ما طلبد توبه بخیلی ورزیم
ور دهد جام می صاف به اسراف کشیم
مشکل عشق چو از دردکشان گردد کشف
چند در مدرسه درد سر کشاف کشیم
پیر میخانه سماط کرم انداخته است
رقم زرق چه بر حاصل اوقاف کشیم
نقد ما را مبر ای خواجه به صراف که ما
این همه غبن ز قلابی صراف کشیم
دأب ما نیست گله خاصه به هر ناجنسی
گرچه انواع جفا از همه اصناف کشیم
جامی از خرقه پشمینه فقر آسودیم
حاش الله که دگر ناز قصب باف کشیم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به شادی و خوشی است. شاعر از دیگران میخواهد که با دل صاف و بدون کینه، به هم پیوسته و از شراب لذت ببرند. او به توبه و ترس از گناه اشاره میکند و میگوید اگر کسی چیزی طلب کند، به آسانی از آن صرفنظر نمیکند. عشق، با درد و رنج خود را نشان میدهد و شاعر به انتقاد از آموزش در مدرسه میپردازد. همچنین از پیر میخانه سخن میگوید که به خوبکردن حال دیگران مشغول است. شاعر به نارضایتی از دنیای مادی و ظلم در آن اشاره میکند و به خود علاقهمندی به سادگی و فقر، بدون تجملات دنیوی، را بیان میکند. در نهایت، شاعر از نگرانی دربارهی فقدان ناز و زیباییهای دنیوی ابراز ندامت میکند.
هوش مصنوعی: بیا بلند شو و با نیتی نیک و بدون هیچ کینهای، آماده شویم که میهمانی را با آرامش و صداقت برگزار کنیم و با دلی پاک، نوشیدنیای زلال و صاف بنوشیم.
هوش مصنوعی: اگر کسی از ما درخواست توبه کند، ما به او بخل میورزیم و اگر به او جام می صاف بدهیم، آن را به اسراف خواهید گشود.
هوش مصنوعی: وقتی مشکلات عشق توسط افرادی که درد را تجربه کردهاند، روشن میشود، ما نیز در مدرسهای که به آموزش و تجربیات عشق پرداخته میپردازیم.
هوش مصنوعی: پیر میخانه با کرم و لطف خود، فضایی دلپذیر ایجاد کرده است. بیایید به جای نگرانی درباره ظواهر و ظرافتهای بیمورد، بر نعمتهای واقعی و باارزش تمرکز کنیم.
هوش مصنوعی: ای خواجه، ما را از نقد و بررسی نگذران، چون ما این همه آسیب و زیان را از دست معاملهگران غیرصادق کشیدهایم.
هوش مصنوعی: ما عادت نداریم که از هر چیز بیارزشی شکایت کنیم، هرچند که از تمامی گروهها و انواع بیعدالتیها رنج میبریم.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از زندگی ساده و پرهیز از تجملات و زرق و برق سخن میگوید. او با پوشیدن لباسهای ساده و زندگی در فقر، به آرامش رسیده است و به خدا قسم میخورد که دیگر تمایل به دلباختگی و لذتهای دنیوی را ندارد. در واقع، او به انتخاب زندگیای پیشرفته و بیپروایانه اشاره دارد که به دور از ناز و نعمتهای دنیایی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.