مستی از خانه بیرون آمد، و در میانه راه بیفتاد و قی کرد و لب و دهان خود بیالود. سگی آمد و آن را لیسیدن گرفت، پنداشت که آدمی است که آن را پاک می کند، دعا می کرد که خدای تعالی فرزندان و فرزندان فرزندان تو را خدمتگار تو گرداند.
بعد از آن سگ پای برداشت و بر روی او بول کرد. گفت: بارک الله ای سیدی! که آب گرم آوردی تا روی مرا بشویی.
شرابخواره چو بر خویشتن روا دارد
که سبلت از قی ناپاک می بیالاید
سگ از مثانه گر ابریق آب گرم آرد
که غسل سبلت ناپاک او کند شاید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شخصی مست از خانه بیرون آمده و در راه بیفتاده و دچار حالتی خاص میشود. در این وضعیت، سگی به او نزدیک میشود و تصور میکند که او انسان است و در حال پاک کردنش است. شاعر با طنز به رفتار سگ اشاره میکند که در پایان به جای پاک کردن، بر او بول میکند و این عمل را به گونهای تأویل میکند که نشان از دشواری و شرارت در برخورد با مستی و ناپاکی دارد. این شعر به نوعی به نقد رفتارهای ناشی از مستی میپردازد و تضاد میان واقعیت و ذهنیت شخصیتها را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: مستی از خانه بیرون آمد و در وسط راه زمین افتاد و قی کرد و لب و دهانش به خاک آغشته شد. سگی آمد و شروع به لیسیدن او کرد، گمان کرد که این انسان است و در حال پاک کردن اوست. در دل دعا میکرد که خداوند فرزندان و نوههای این شخص را خدمتگزار او قرار دهد.
هوش مصنوعی: بعد از آن، سگ پایش را بالا برد و روی او ادرار کرد. گفت: خدا پدرت را بیامرزد، ای آقا! که آب گرم آوردی تا صورت مرا بشویی.
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب برای انسانی که بر خود اجازه میدهد تا به اصول و شئون خود بیاحترامی کند، مانند این است که نجاست و زشتی را به خود بپذیرد.
هوش مصنوعی: اگر سگی آب گرم از مثانهاش برآورد، شاید بتواند خود را از ناپاکی پاک کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.