حاتم را پرسیدند که هرگز از خود کریمتری دیدی؟ گفت: بلی، روزی در خانه غلامی یتیم فرود آمدم و وی ده سر گوسفند داشت فی الحال یک گوسفند را کشت و پخت و پیش من آورد و مرا قطعه ای از وی خوش آمد، بخوردم گفتم: والله این بسی خوش بود.
آن غلام بیرون رفت و یک یک گوسفند را می کشت و آن موضع را می پخت و پیش من می آورد، من از آن آگاه نی چون بیرون آمدم که سوار شوم دیدم که بیرون خانه خون بسیار ریخته است، پرسیدم که این چیست؟ گفتند که وی همه گوسفندان خود را کشت.
وی را ملامت کردم که چرا چنین کردی! گفت: سبحان الله تو را خوش آید چیزی که من مالک آن باشم و در آن بخیلی کنم، این زشت سیرتی باشد در میان عرب.
پس حاتم را پرسیدند که تو در مقابله آن چه دادی؟ گفت: سیصد شتر سرخ موی و پانصد گوسفند. گفتند: تو کریمتر باشی گفت: هیهات! وی هر چه داشت داد و من از آنچه داشتم از بسیار اندکی بیش ندادم.
چون گدایی که نیم نان دارد
به تمامی دهد ز خانه خویش
بیشتر زان بود که شاه جهان
بدهد نیمی از خزانه خویش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این حکایت از زبان حاتم طائی روایت میشود که پسری یتیم را از خود بخشندهتر میداند؛ آن پسر چون دید مهمانش تکهای از گوسفند را پسندیده، هر ده گوسفندش را کشت تا همان تکه را برایش فراهم کند. حاتم هرچند در عوض سیصد شتر و پانصد گوسفند به او داد، خود را بخشندهتر نمیشمارد، چون پسر همهٔ داراییاش را داده بود و او اندکی از مال فراوانش را. قطعهٔ پایانی نتیجه میگیرد که گدایی که همهٔ نیمهنانش را میبخشد، از پادشاهی که نیمی از خزانهاش را میدهد بخشندهتر است.
هوش مصنوعی: از حاتم پرسیدند آیا کسی بخشندهتر از خودت دیدهای؟ گفت آری؛ روزی مهمان خانهٔ پسری یتیم شدم که ده گوسفند داشت. او بیدرنگ گوسفندی کشت و پخت و نزد من آورد. تکهای از آن را پسندیدم و خوردم و گفتم به خدا این بسیار خوشمزه بود.
هوش مصنوعی: آن پسر بیرون رفت و یکییکی گوسفندانش را کشت و همان تکه را میپخت و برایم میآورد، و من از این کار خبر نداشتم. هنگامی که برای سوار شدن بیرون آمدم، دیدم بیرون خانه خون بسیاری ریخته است. پرسیدم این چیست؟ گفتند او همهٔ گوسفندانش را کشته است.
هوش مصنوعی: او را سرزنش کردم که چرا چنین کردی. گفت: شگفتا! چیزی که مال من است تو را خوش آید و من در دادنش بخل بورزم؟ این در میان عرب خوی زشتی است.
هوش مصنوعی: سپس از حاتم پرسیدند در برابر آن چه به او بخشیدی؟ گفت سیصد شتر سرخمو و پانصد گوسفند. گفتند پس تو بخشندهتری. گفت هرگز! او هرچه داشت بخشید و من از دارایی فراوانم جز اندکی ندادم.
هوش مصنوعی: اگر گدایی که تنها نیمی نان در خانه دارد، همهٔ آن را ببخشد،
هوش مصنوعی: بخشش او بزرگتر از آن است که پادشاه جهان نیمی از گنجینهاش را ببخشد؛ زیرا ارزش بخشش به نسبت آن با دارایی بخشنده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.