گنجور

غزل شمارهٔ ۲۳۵

 
هلالی جغتایی
هلالی جغتایی » غزلیات
 

کاشکی! خاک حریم حرمت می بودم

می خرامیدی و من در قدمت می بودم

بی غم عشق تو صد حیف ز عمری که گذشت!

پیش ازین، کاش! گرفتار غمت می بودم

گر بپرسیدن من لطف نمی فرمودی

هم چنان کشته تیغ دو دمت می بودم

گر بسر رشته مقصود رسیدی دستم

دست در سلسله خم بخمت می بودم

گر مرا حشمت کونین میسر می شد

هم چنان بنده خیل و حشمت می بودم

چون مریضی، که دلش مایل صحت باشد

عمرها طالب درد و المت می بودم

هر چه خواهی بکن، ای دوست، که من از دل و جان

آرزومند جفا و ستمت می بودم

تا تو یک ره بکرم سوی هلالی گذری

سالها چشم براه کرمت می بودم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

دریای سخن