گنجور

بخش ۲۴ - حکایت

 
حزین لاهیجی
حزین لاهیجی » مثنویات » صفیر دل
 

به معروف کرخی، یکی داد پند

که با رشته انبان جو را ببند

که حالی برآیند موران ازا خاک

نمایند انبانت از دانه پاک

برآشفت معروف فرخنده خوی

که اینگونه ناسخته دیگر مگوی

بپرور ضعیفان رنجور را

چه بندی ره روزی مور را

جوانمردی آموز، ای تنگدل

جفا بر ضعیفان کند سنگدل

چرا دانه از مور داری دریغ؟

نداری مگر شرم از ابر و میغ؟

ندانی به این حرص و بخل قوی

که فردا تو خود رزق موران شوی؟

مکن نخل انصاف از بیخ و بن

اگر خدمتی می توانی بکن



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

کتابخانهٔ گنجور