چون خواست حسن مدح شهنشاهی گفت
سوسن سخنیش از سرِ آگاهی گفت
من دارم ده زبان و هستم خاموش
تو بندهٔ یک زبان ثنا خواهی گفت
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون خواست حسن مدح شهنشاهی گفت
سوسن سخنیش از سرِ آگاهی گفت
من دارم ده زبان و هستم خاموش
تو بندهٔ یک زبان ثنا خواهی گفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ستایش و مدح شهنشاهی می‌پردازد و با زبان خاص خود به بیان قابلیت‌های خویش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگرچه دارای ده زبان است، اما در برابر شهنشاهی تنها با یک زبان می‌تواند از او ستایش کند. این اشارت نشان‌دهندهٔ تواضع و عرفان او در مواجهه با مقام سلطنت است.
هوش مصنوعی: وقتی حسن تصمیم به ستایش پادشاه گرفت، با آگاهی و دانش خود درباره سوسن، این شعر را بیان کرد.
هوش مصنوعی: من ده زبان دارم اما سکوت می‌کنم، در حالی که تو فقط یک زبان برای ستایش داری.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.