در نامه ز بس غم که به هم می‌آید
در چشم قلم ز غصه نم می‌آید
بر حال دلم دل قلم سوخت و زآن
خون سیه از چشم قلم می‌آید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در نامه ز بس غم که به هم می‌آید
در چشم قلم ز غصه نم می‌آید
بر حال دلم دل قلم سوخت و زآن
خون سیه از چشم قلم می‌آید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و غم شدید خود نوشته و بیان می‌کند که نامه‌اش پر از اندوه است. او می‌گوید که این غم به حدی است که اشک‌ها از چشمان قلمش سرازیر می‌شوند. دلش به شدت متاثر است و این غم چنان بر وی فشار می‌آورد که گویی خون سیاه از چشمان قلم سرازیر می‌شود.
هوش مصنوعی: در نامه‌ام از شدت غم و اندوه، آن‌قدر اشک ریخته‌ام که وقتی قلم روی کاغذ می‌نویسد، قطرات غم بر آن می‌نشینند.
هوش مصنوعی: دل من به حالت خود بسیار غمگین و سوخته است و این احساس دردناک به گونه‌ای است که مانند جوهر سیاه از قلم می‌ریزد و به چشم‌هایم می‌آید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از باغ دلم نسیم غم می‌آید
چون نکهت گل که صبحدم می‌آید
برتیزی آه می‌کنم جلوه ز ضعف
چون موی که بر سر قلم می‌آید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.