ز اخلاق هر آنچه در بشر می‌بایست
ز آداب هر آنچه در هنر می‌بایست
بودت همه با کمال خوبی و سخا
جز عمر به کار تو چه درمی‌بایست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز اخلاق هر آنچه در بشر می‌بایست
ز آداب هر آنچه در هنر می‌بایست
بودت همه با کمال خوبی و سخا
جز عمر به کار تو چه درمی‌بایست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به اهمیت اخلاق و آداب در زندگی انسان و هنر اشاره می‌کند. او بر این باور است که برای دستیابی به کمال و خوبی، انسان باید رفتار و منش مناسبی داشته باشد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که تنها چیزی که در زندگی از ارزش واقعی برخوردار است، عمر انسان است و باقی چیزها در برابر آن بی‌اهمیتند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در رفتار انسان لازم است، و هر کدام از آداب و قواعدی که در هنر ضروری است.
هوش مصنوعی: وجود تو پر از خوبی و سخاوت است، اما جز عمر، چه چیزی می‌تواند به کار تو بیاید؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با لعل تو گیرم که شکر می‌بایست
یا با جزعت نرگس تر می‌بایست
با حسن تو این طره بند اندر بند
بس نیست که این بند دگر می‌بایست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.