|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و سرمستی اشاره دارد. شاعر میگوید که هیچ چیز از عشق و حالت خود نمیداند و در حالتی شگفتانگیز و بیخبر از خود، آنجا است. او اشاره میکند که اگر در کوی عاشقان افتادهای، باید به اطراف خود نگاه کنی و ببینی که این حالت و احساس به چه کسی تعلق دارد. در واقع، او در تلاش است تا عمق و راز عشق خود را درک کند.
هوش مصنوعی: تو خودت نمیدانی که عاشق تو هستی، در حالی که من تحت تأثیر عشق تو دچار شوری و هیجانم.
هوش مصنوعی: اگر در جایی که بدبختان و ناامیدان هستند به زمین بیفتی، نگاهی به اطرافت کن و ببین که چه کسی دیگر زمین افتاده است، شاید او کسی باشد که تو هم در حال سقوط به او پیوستهای.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.