دانم ندهد به گفتگو وصلش دست
این غصه، لبم را ز سخنگفتن بست
تا حسن طلب بسته لبم را قدسی
چون نقطه نمیتوان به حرفم پیوست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دانم ندهد به گفتگو وصلش دست
این غصه، لبم را ز سخنگفتن بست
تا حسن طلب بسته لبم را قدسی
چون نقطه نمیتوان به حرفم پیوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این رباعی میگوید چون دانسته که با سخن گفتن به وصال نمیرسد، خاموشی گزیده است. سپس خاموشی خود را نوعی «حسن طلب» میداند، یعنی درخواستی پوشیده و بیزبان. با بازی میان «نقطه» و «حرف» نشان میدهد که سخنش به کمترین حد رسیده است.
هوش مصنوعی: میدانم که با گفتگو و سخن گفتن نمیتوان به وصال یار رسید. همین اندوه لبم را از حرف زدن بسته و خاموشم کرده است.
هوش مصنوعی: قدسی، از وقتی که «حسن طلب»، یعنی خواستن با ظرافت و بیآنکه آشکارا چیزی گفته شود، لبم را بسته است، سخنم چنان کوتاه و خاموش شده که حتی نقطهای هم نمیتوان به حرفم افزود. شاعر میان «نقطه» و «حرف» به معنای حرف الفبا و سخن ایهام ساخته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن یار که عهدِ دوستداری بشکست
میرفت و منش گرفته دامن در دست
میگفت دگر باره به خوابم بینی
پنداشت که بعد ازو مرا خوابی هست
ای دل، ز شراب عشق گشتی سرمست
کز رنج خمار او به جان نتوان رست
گر از دل من چنین فرو داری دست
در روز ز دست تو به شب باید جست
چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست
مسکین دل من هوای دیدار تو جست
اکنون که ترا هوای من نیست درست
یا ناز مکن یا دل من باز فرست
گر سیر شدی بتا ز من در خور هست
زیرا که ندارم ای صنم چیزی لست
رنج دل رنج دیده جز دیده نجست
دانی که شد این گناه بر دیده درست
در جمله جهان صورتی از دیده نرست
کش چندین موج خونش از دیده نشست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.