|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عاشقانهاش میپردازد. او آرزوی وصال را دارد، اما میبیند که عشقش با معشوقش فاصله دارد. او از حسی عمیق و سختی جدایی صحبت میکند و معتقد است که تنها در حضور معشوق میتواند روشنی زندگیاش را تجربه کند. همچنین، اشاره میکند که محبت و عشق واقعی تنها از نزدیکان حاصل میشود و در غیر این صورت، زندگی به بیگانگی تبدیل میشود. به طور کلی، این شعر بیانگر عشق عمیق و درد جدایی است.
هوش مصنوعی: آرزوهای ما به دنبال خواستههایمان، بیخبر از عشق است و در نهایت، دوری از آشنایان نصیب ما میشود.
هوش مصنوعی: آیا جز از خاک سرزمین تو، جایی برای روشنی وجود دارد؟ چشم عاشق نمیتواند با دارویی غیر از تو، آشنا باشد.
هوش مصنوعی: پس از مرگ و خواب ابدی، چه کسی میتواند جان را به بدن بازگرداند؟ اگر در روز رستاخیز، زلف تو با نسیم بهیگانهای بیگانه شود، چه خواهد شد؟
هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق کسانی که با هم آشنا هستند، به این نتیجه رسیدهایم که در دین ما، به جز غم و اندوه تو، هیچ چیز دیگری از دو جهان برای ما پذیرفته نشده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.