گویی که در آغوش نسیم است غبارم
پوشید نظر هرکه نگاهش به من افتاد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گویی که در آغوش نسیم است غبارم
پوشید نظر هرکه نگاهش به من افتاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از ابیات پراکندهٔ قصاب کاشانی است. شاعر خود را به غباری مانند میکند که باد آن را میبرد و هر کس نگاهش به او بیفتد، مانند کسی که از گرد و خاک چشم میپوشد، از او روی برمیگرداند. بیت با همین تصویر، تنهایی و خوار شمرده شدن شاعر در چشم مردم را بیان میکند.
هوش مصنوعی: گویی غبار وجود من در آغوش باد است و همهجا پراکنده میشود؛ از همین رو هر کس به من نگاه کرد، چشم بست و نگاهش را از من برگرفت، چنانکه آدمی در برابر گرد و غبار باد چشم میبندد. شاعر خواری و بیاعتباری خود را نشان میدهد که مردم از دیدنش روی میگردانند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.