|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به موضوع طمع و آرزوها اشاره میکند. او میگوید اگر کسی به خاطر طمع چیزی را به دست بیاورد، ممکن است دیگران هم برای رسیدن به آن چیز تلاش کنند. حتی اگر فرد خواسته باشد در جایگاهی بلند مقام گیرد، دیگران همچنان شکیبایی نخواهند کرد و در پی او خواهند رفت. به طور کلی، این ابیات به چگونگی تأثیرگذاری طمع و آرزو بر رفتار انسانها پرداخته است.
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر طمع به او نزدیک شود، حتی اگر فقط به خاطر نیاز به گوشتش باشد، نباید به آن توجه کند.
هوش مصنوعی: اگر پرندهای در قلمرو بالای خود باشد، مانند سایهای که بر زمین میافتد، بر موکشانش سایه میافکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.