قائم مقام فراهانی
»
دیوان اشعار
»
قصاید و قطعات
»
شمارهٔ ۴۴ - در مدح میرزا حسین ولد میرزا محمد علی اشکبوس گفته
آن چه از مژگان خون ریز حسین بر من گذشت
بر حسین کی از جفای لشکر دشمن گذشت؟
خال و خط شامی، بناگوش اصبحی، قامت سنان
در جفا زلف حسین از شمر ذی الجوشن گذشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به مدح میرزا حسین پرداخته و از مصائب و ظلمهایی که بر او رفته است، سخن میگوید. او با اشاره به چشمان حسین و زخمهایی که بر وجودش گذاشته شده، جفای دشمنان و لشکر شمر ذی الجوشن را به تصویر میکشد. مضمون اصلی شعر بر احساس درد و رنجی است که حسین متحمل شده و بار دیگر به خیانت و ظلمی که بر او رفته، تأکید میکند.
هوش مصنوعی: آنچه که من از اشکهای حسین دیدم، آیا بر حسین از ظلم و ستم لشکر دشمن کمتر نگذشت؟
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت دو شخصیت میپردازد. خال و خطوط صورت شامی، گوشهای زیبا و ظریف شخصی با نام اصبحی، و قامت بلند و باریک شخصی به نام سنان به زیبایی اشاره میکند. در پایان، زلف حسین، که به زلفی جذاب و لطیف تشبیه شده، از زیبایی شمر ذی الجوشن میگذرد. این توصیفها نشاندهنده توجه به جزئیات زیبایی فیزیکی و رقابت زیبایی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.