چو من کسی که ره مستقیم میداند
صفای صوفی و قدر حکیم میداند
طریق اهل جدل جمله آفتست و علل
ره سلامت قلب سلیم میداند
ز چشم مست تو بر داشت نسخهٔ عارف
و لیک منتسخش را سقیم میداند
کسیکه حسن تو دیده است و عشق فهمیده است
مزاج طبع مرا مستقیم میداند
چو عشق مظهر حسنست قدر من دانی
از آنکه قدر گدا را کریم میداند
رموز سر محبت حبیب میفهمد
کنوز کنه سخن را کلیم میداند
بدوست دارد امید و ز خویش دارد بیم
کسی که معنی امید و بیم میداند
براه مرگ روانست جاهل غافل
مسافریست که خود را مقیم میداند
بسوی حق بود آهنگ عارف حقبین
نه حزن باشد او را نه بیم میداند
کسی که لذت دیدار دوست را یابد
نعیم هر دو جهان کی نعیم میداند
ندیده است جمال و شنیده است نوال
که ترک لذت دنیا عظیم میداند
میان خوف و رجا زاهد است سر گردان
دو دل شده دل خود را دو نیم میداند
بگریه رفت ز خود فیض و طفل اشگش را
حسابدان هم درّ یتیم میداند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به بررسی شناخت و درک عارفان و صوفیان از حقیقت و عشق میپردازد. او بر اهمیت قلب سلیم و سلامت روان تأکید میکند و معتقد است که عشق به معشوق، درک درستی از انسان و وجود او به ارمغان میآورد. همچنین، به تضاد میان امید و بیم در زندگی زاهدان اشاره میکند و گاهی از حزن و غم جدا نیستند. در نهایت، شاعر به بیخبری جاهلانی که خود را مقیم دنیا میدانند، انتقاد میکند و در پایان بیان میکند که درک محبت و رابطه با خدا به معنای درک عمیق زندگی است.
هوش مصنوعی: کسی همچون من که راه درست را میشناسد، صفای دل صوفی و ارزش حکیم را درک میکند.
هوش مصنوعی: راه و روش اهل جدل و مباحثه، همگی آفت و آسیب محسوب میشوند و تنها کسی که قلبی سالم دارد، راه درست و سلامت را میداند.
هوش مصنوعی: چشمهای عاشقانهٔ تو به گونهای مست و پرشور است که نسخهٔ افرادی عارف و دانا را از عشق تو گرفتهاند، اما خود او (عارف) اطمینان دارد که این عشق به دلیل حال بدی که بر او حاکم است، نمیتواند درست باشد یا نتیجهای صحیح به همراه داشته باشد.
هوش مصنوعی: کسی که زیبایی تو را دیده و مفهوم عشق را درک کرده، حالت و روحیات مرا به خوبی میشناسد و میداند چگونه است.
هوش مصنوعی: چون عشق تجلی زیبایی است، تو هم به خاطر آنکه میدانی خداوند (کریم) به ارزش گدا (عاشق) آگاه است، ارزش وجود من را نیز میدانی.
هوش مصنوعی: کسی که در راز و رمز عشق و محبت معشوق آگاه است، همانطور که کلیم (موسی) در سخنان عمیق و واقعی آگاه بود، به عمق سخنها و معنای آنها پی میبرد.
هوش مصنوعی: کسی که به دوست امید دارد و از خود بیم میکند، همواره در حالتی از انتظار و تردید به سر میبرد. او به خوبی میداند که این دو احساس قوی چگونه در زندگی انسان تأثیر میگذارند.
هوش مصنوعی: انسان نادان و غافل مانند مسافری است که در راه مرگ در حال حرکت است، اما فکر میکند که در این دنیا خانهنشین و ساکن است.
هوش مصنوعی: عارف حقبین، که به حقیقت و خداوند نزدیک شده است، به سوی حق حرکت میکند و در این سفر نه غم دارد و نه ترسی احساس میکند.
هوش مصنوعی: کسی که طعم لذت دیدار دوست را بچشد، دیگر نعمت هر دو دنیا را نعمت نمیشمارد.
هوش مصنوعی: کسی که زیبایی طرف مقابل را ندیده اما از لطف و احسان او خبر دارد، به همین دلیل ترک کردن لذتهای دنیوی را بسیار ارزشمند و مهم میداند.
هوش مصنوعی: زاهد در حالت ترس از عذاب الهی و امید به رحمت خداوند سرگردان و بلاتکلیف است و به همین دلیل دل خود را که دچار تردید و دوگانگی شده، مانند دو نیمه میبیند.
هوش مصنوعی: فیض کاشانی، شاعر، از شدت احساسات و اندوه به حالتی شدید و غمگین دچار شده و مانند یک کودک یتیمی که گریه میکند، احساسات خود را نمیتواند کنترل کند و حتی اشکهایش را نیز اصیل و با ارزش میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلیل راه کج از مستقیم می داند
حکیم نبض صحیح از سقیم می داند
چه حاجت است گشودن دهن به حرف سؤال
زبان اهل طلب را کریم می داند
به چشم اهل کمال است طفل شش روزه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.