بخش ۱۲ - تاختن شاپور به مرز روم، گرفتاری قیصر، کینخواهی یانس و گریز او، کشتار رومیان و سوختن صلیب
عرضگاه و دیوان بیاراستند
کلید در گنجها خواستند
سپاه انجمن شد چو روزی بداد
سرش پر ز کین و دلش پر ز باد
از ایران همی راند تا مرز روم
هرانکس که بود اندران مرز و بوم
بکشتند و خانش همی سوختند
جهانی به آتش برافروختند
چو آگاهی آمد ز ایران به روم
که ویران شد آن مرز آباد بوم
گرفتار شد قیصر نامدار
شب تیره اندر صف کارزار
سراسر همه روم گریان شدند
وز آواز شاپور بریان شدند
همی گفت هرکس که این بد که کرد
مگر قیصر آن ناجوانمرد مرد
ز قیصر یکی که برادرش بود
پدر مرده و زنده مادرش بود
جوانی کجا یانسش بود نام
جهانجوی و بخشنده و شادکام
شدند انجمن لشکری بر درش
درم داد پرخاشجو مادرش
بدو گفت کین برادر بخواه
نبینی که آمد ز ایران سپاه
چو بشنید یانس بجوشید و گفت
که کین برادر نشاید نهفت
بزد کوس و آورد بیرون صلیب
صلیب بزرگ و سپاهی مهیب
سپه را چو روی اندرآمد به روی
بیآرام شد مردم کینهجوی
رده برکشیدند و برخاست غو
بیامد دوان یانس پیش رو
برآمد یکی ابر و گردی سیاه
کزان تیرگی دیده گم کرد راه
سپه را به یک روی بر کوه بود
دگر آب زانسو که انبوه بود
بدین گونه تا گشت خورشید زرد
ز هر سو همی خاست گرد نبرد
بکشتند چندانک روی زمین
شد از جوشن کشتگان آهنین
چو از قلب شاپور لشکر براند
چپ و راستش ویژگان را بخواند
چو با مهتران گرم کرد اسپ شاه
زمین گشت جنبان و پیچان سپاه
سوی لشکر رومیان حمله برد
بزرگش یکی بود با مرد خرد
بدانست یانس که پایاب شاه
ندارد گریزان بشد با سپاه
پساندر همی تاخت شاپور گرد
به گرد از هوا روشنایی ببرد
به هر جایگه بر یکی توده کرد
گیاها به مغز سر آلوده کرد
ازان لشکر روم چندان بکشت
که یک دشت سر بود بیپای و پشت
به هامون سپاه و چلیپا نماند
به دژها صلیب و سکوبا نماند
ز هر جای چندان غنیمت گرفت
که لشکر همی ماند زو در شگفت
ببخشید یکسر همه بر سپاه
جز از گنج قیصر نبد بهر شاه
کجا دیدهبد رنج از گنج اوی
نه هم گوشه بد گنج با رنج اوی
همه لشکر روم گرد آمدند
ز قیصر همی داستانها زدند
که ما را چنو نیز مهتر مباد
به روم اندرون نام قیصر مباد
به روم اندرون جای مذبح نماند
صلیب و مسیح و موشح نماند
چو زنار قسیس شد سوخته
چلیپا و مطران برافروخته
کنون روم و قنوج ما را یکیست
چو آواز دین مسیح اندکیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شاپور قیصر یانس مسیح (اشاره)
هوش مصنوعی: شاپور ذوالاکتاف پس از گرفتن قیصر، سپاهش را مزد میدهد و به روم میتازد و آن سرزمین را میسوزاند. یانس، برادر قیصر، به خواست مادرش برای کینخواهی با صلیب بزرگ و سپاهی انبوه به جنگ میآید، اما در برابر حملهٔ شاپور تاب نمیآورد و میگریزد. شاپور کشتار بزرگی میکند، صلیبها و کلیساها را میسوزاند، غنیمت را به سپاه میبخشد و خود تنها گنج قیصر را برمیدارد. سرانجام رومیان قیصر را مایهٔ این بلا میدانند و نفرینش میکنند و از نابودی دین مسیح در روم مینالند.
هوش مصنوعی: میدان سان دیدن سپاه و دیوانِ لشکر را آماده کردند و کلید درِ گنجها را خواستند تا به سپاه مزد بدهند.
هوش مصنوعی: چون شاه روزیِ سپاه را داد، لشکر گرد آمد. سرِ شاپور پر از کینه و دلش پر از خشم و غرور بود.
هوش مصنوعی: شاپور سپاه را از ایران تا مرز روم پیش راند و هر کس را که در آن سرزمین بود،
هوش مصنوعی: کشتند و خانههایشان را سوزاندند و جهانی را به آتش کشیدند.
هوش مصنوعی: وقتی از ایران به روم خبر رسید که آن سرزمین آباد ویران شده است،
هوش مصنوعی: و قیصر نامدار در شبی تاریک در میدان جنگ گرفتار شده است،
هوش مصنوعی: همهٔ مردم روم گریستند و از آوازه و هیبت شاپور دلشان سوخت.
هوش مصنوعی: هر کس میگفت که این بدی را کسی جز آن قیصرِ ناجوانمرد پدید نیاورد.
هوش مصنوعی: قیصر برادری داشت که پدرش مرده و مادرش زنده بود.
هوش مصنوعی: او جوانی به نام یانس بود، جهانجوی و بخشنده و شادکام.
هوش مصنوعی: لشکری بر درِ او گرد آمد و مادرِ جنگجویش به سپاهیان درم بخشید.
هوش مصنوعی: مادر به یانس گفت: کین برادرت را بخواه؛ مگر نمیبینی که سپاه ایران آمده است؟
هوش مصنوعی: یانس چون این را شنید به خشم آمد و گفت: کین برادر را نباید پنهان کرد و از آن گذشت.
هوش مصنوعی: کوس جنگ را نواخت و صلیبی بزرگ بیرون آورد و با سپاهی ترسناک روانه شد.
هوش مصنوعی: چون دو سپاه رو در روی هم قرار گرفتند، جنگجویان کینهجو بیقرار شدند.
هوش مصنوعی: صفها را آراستند و فریاد برخاست و یانس دوان پیشاپیش سپاه آمد.
هوش مصنوعی: ابری از گرد سیاه برخاست که از تیرگی آن چشم راه را نمیدید.
هوش مصنوعی: سپاه از یک سو به کوه تکیه داشت و از سوی دیگر، آنجا که انبوهتر بود، آب بود.
هوش مصنوعی: بدینسان تا هنگام غروب که خورشید زرد شد، از هر سو گرد نبرد برمیخاست.
هوش مصنوعی: چنان کشتاری کردند که روی زمین از زرههای کشتگان گویی آهنین شد.
هوش مصنوعی: چون شاپور لشکر را از قلب سپاه پیش راند، سواران برگزیده را به چپ و راست خود فراخواند.
هوش مصنوعی: وقتی شاه همراه بزرگان اسب را تاخت، زمین لرزید و سپاه به جنبش و پیچ و تاب افتاد.
هوش مصنوعی: بر لشکر رومیان حمله برد و در کشتار، بزرگ و کوچک برایش یکسان بود.
هوش مصنوعی: یانس دریافت که تاب ایستادگی در برابر شاه را ندارد و با سپاهش گریخت.
هوش مصنوعی: شاپورِ دلاور در پی آنان تاخت و از گرد سپاهش روشنایی هوا از میان رفت.
هوش مصنوعی: در هر جا پشتهای از کشتگان ساخت و گیاهان را به مغز سرِ کشتگان آلود.
هوش مصنوعی: از لشکر روم چندان کشت که دشتی پر از سرهای بیتن شد.
هوش مصنوعی: در دشت نه سپاهی ماند و نه صلیبی، و در دژها نیز نه صلیب ماند و نه کشیش و اسقف.
هوش مصنوعی: از هر جا چنان غنیمتی گرفت که لشکر از آن در شگفت ماند.
هوش مصنوعی: همهٔ غنیمت را به سپاه بخشید و سهم شاه تنها گنج قیصر بود.
هوش مصنوعی: زیرا از گنجِ قیصر رنج دیده بود، و آن گنج با رنجی که او کشیده بود برابری نمیکرد.
هوش مصنوعی: همهٔ لشکر روم گرد آمدند و دربارهٔ قیصر سخنها و نکوهشها گفتند.
هوش مصنوعی: گفتند: هرگز مهتری چون او نداشته باشیم و نام قیصر در روم نماند.
هوش مصنوعی: در روم دیگر جایگاه قربانی و محراب نماند و صلیب و نشان مسیح و جامهها و زیورهای کلیسا نیز از میان رفت.
هوش مصنوعی: زیرا زنّار کشیشان سوخت و صلیب و اسقفها را به آتش کشیدند.
هوش مصنوعی: اکنون روم برای ما با قنوجِ هند یکی است، چون بانگ دین مسیح در آن اندک شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.