بخش ۱۳ - شناساندن بیژن پسر گیو، کشتن اسپ او، رزم پیاده، گریختن فرود به دژ و سوگند طوس
چنین گفت شاه جوان با تخوار
که آمد بنوی یکی نامدار
نگه کن ببین تا ورا نام چیست
بدین مرد جنگی که خواهد گریست
بخسرو تخوار سراینده گفت
که این را ز ایران کسی نیست جفت
که فرزند گیوست مردی دلیر
بهر رزم پیروز باشد چو شیر
ندارد جز او گیو فرزند نیز
گرامیترستش ز گنج و ز چیز
تو اکنون سوی بارگی دار دست
دل شاه ایران نشاید شکست
و دیگر که دارد همی آن زره
کجا گیو زد بر میان برگره
برو تیر و ژوپین نیابد گذار
سزد گر پیاده کند کارزار
تو با او بسنده نباشی بجنگ
نگه کن که الماس دارد بچنگ
بزد تیر بر اسپ بیژن فرود
تو گفتی باسپ اندرون جان نبود
بیفتاد و بیژن جدا گشت ازوی
سوی تیغ با تیغ بنهاد روی
یکی نعره زد کای سوار دلیر
بمان تا ببینی کنون رزم شیر
ندانی که بیاسپ مردان جنگ
بیایند با تیغ هندی بچنگ
ببینی مرا گر بمانی بجای
به پیکار ازین پس نیایدت رای
چو بیژن همی برنگشت از فرود
فرود اندر آن کار تندی نمود
یکی تیر دیگر بیانداخت شیر
سپر بر سر آورد مرد دلیر
سپر بر درید و زره را نیافت
ازو روی بیژن بپستی نتافت
ازان تند بالا چو بر سر کشید
بزد دست و تیغ از میان برکشید
فرود گرانمایه زو بازگشت
همه بارهٔ دژ پرآواز گشت
دوان بیژن آمد پس پشت اوی
یکی تیغ بد تیز در مشت اوی
به برگستوان بر زد و کرد چاک
گرانمایه اسپ اندر آمد بخاک
به دربند حصن اندر آمد فرود
دلیران در دژ ببستند زود
ز باره فراوان ببارید سنگ
بدانست کان نیست جای درنگ
خروشید بیژن که ای نامدار
ز مردی پیاده دلیر و سوار
چنین بازگشتی و شرمت نبود
دریغ آن دل و نام جنگی فرود
بیامد بر طوس زان رزمگاه
چنین گفت کای پهلوان سپاه
سزد گر برزم چنین یک دلیر
شود نامبردار یک دشت شیر
اگر کوه خارا ز پیکان اوی
شود آب و دریا بود کان اوی
سپهبد نباید که دارد شگفت
ازین برتر اندازه نتوان گرفت
سپهبد بدارنده سوگند خورد
کزین دژ برآرم بخورشید گرد
بکین زرسپ گرامی سپاه
برآرم بسازم یکی رزمگاه
تن ترک بدخواه بیجان کنم
ز خونش دل سنگ مرجان کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
فرود تخوار گیو بیژن طوس زرسپ
هوش مصنوعی: بیژن پسر گیو به سوی دژ فرود میآید و تخوار او را به فرود میشناساند و سفارش میکند که به جای خود او، اسبش را بزند تا دل کیخسرو نشکند. فرود اسب بیژن را میکشد، اما بیژن پیاده پیش میرود، تیر دوم را با سپر میگیرد و اسب فرود را از پا درمیآورد؛ فرود به دژ پناه میبرد و بیژن او را به سبب گریختن سرزنش میکند. بیژن نزد طوس از نیروی شگفت فرود سخن میگوید و طوس سوگند میخورد که به کین زرسپ دژ را ویران کند و فرود را بکشد.
هوش مصنوعی: فرود، شاه جوان، به تخوار گفت که پهلوان نامدار دیگری تازه به میدان آمده است.
هوش مصنوعی: نگاه کن و ببین نام این مرد جنگی چیست؛ مردی که بهزودی کشته میشود و کسانش بر او خواهند گریست.
هوش مصنوعی: تخوار سخنگو به فرود گفت که در همهٔ ایران کسی همتای این مرد نیست.
هوش مصنوعی: او پسر گیو است، مردی دلیر که در هر نبردی مانند شیر پیروز میشود.
هوش مصنوعی: گیو جز او فرزندی ندارد و او را از همهٔ گنج و دارایی خود عزیزتر میدارد.
هوش مصنوعی: پس اکنون تیر را به سوی اسب او بینداز، نه خود او؛ نباید دل شاه ایران، کیخسرو، را با کشتن او شکست.
هوش مصنوعی: دیگر آنکه او همان زرهی را پوشیده که گیو بر میان خود میبست.
هوش مصنوعی: تیر و نیزهٔ کوتاه از آن زره نمیگذرد؛ اگر اسبش را بزنی، رواست که پیاده بجنگد.
هوش مصنوعی: تو در جنگ تنبهتن حریف او نیستی؛ ببین که شمشیری چون الماس در دست دارد.
هوش مصنوعی: فرود تیری بر اسب بیژن زد و اسب چنان بیدرنگ از پا افتاد که گویی جانی در تن نداشت.
هوش مصنوعی: اسب افتاد و بیژن از آن جدا شد و شمشیر به دست به سوی جنگ با شمشیر روی آورد.
هوش مصنوعی: بیژن فریاد زد: ای سوار دلیر، بایست تا اکنون جنگیدن شیر را ببینی.
هوش مصنوعی: مگر نمیدانی که مردان جنگی بیاسب هم با شمشیر هندی در دست به میدان میآیند؟
هوش مصنوعی: اگر سر جایت بمانی، مرا خواهی دید و پس از این دیگر هوس جنگیدن نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: چون بیژن از برابر فرود عقب ننشست، فرود در کار جنگ تندی و شتاب نشان داد.
هوش مصنوعی: فرود دلیر تیر دیگری انداخت و بیژن دلاور سپر را بالای سر خود گرفت.
هوش مصنوعی: تیر سپر را درید اما به زره نرسید، و بیژن از آن نهراسید و روی از جنگ برنگرداند.
هوش مصنوعی: چون بیژن خود را از آن سربالایی تند به بالا رساند، دست برد و شمشیر را از کمر بیرون کشید.
هوش مصنوعی: فرود بزرگوار از برابر او بازگشت و همهٔ دیوار دژ پر از فریاد و هیاهو شد.
هوش مصنوعی: بیژن دواندوان به دنبال او آمد، در حالی که شمشیری تیز در مشت داشت.
هوش مصنوعی: شمشیر را بر پوشش جنگی اسب فرود زد و آن را درید و آن اسب گرانبها بر خاک افتاد.
هوش مصنوعی: فرود به دروازهٔ دژ رسید و درون رفت و دلیران دژ بهسرعت در را بستند.
هوش مصنوعی: از بالای دیوار دژ سنگ بسیاری باریدن گرفت و بیژن دانست که آنجا جای ماندن نیست.
هوش مصنوعی: بیژن فریاد زد: ای نامدار، تو که دلیر و سواری، از برابر مردی پیاده گریختی.
هوش مصنوعی: اینگونه گریختی و شرم نکردی؛ افسوس از آن دل و نام جنگاوری فرود.
هوش مصنوعی: بیژن از آن میدان نزد طوس آمد و گفت: ای پهلوان و فرماندهٔ سپاه،
هوش مصنوعی: رواست که این دلاور تنها در جنگ، به اندازهٔ دشتی پر از شیر نامدار باشد؛ یعنی او بهتنهایی با گروهی شیر برابر است.
هوش مصنوعی: چنان است که کوه سنگ خارا از پیکان تیر او آب میشود و دریا گویی سرچشمهٔ نیروی اوست؛ یعنی زورش بیاندازه است.
هوش مصنوعی: سپهبد نباید از این کار شگفتزده شود؛ زیرا نیرو و دلاوری بیش از این را نمیتوان تصور کرد.
هوش مصنوعی: طوس، سپهبد، به خداوند سوگند خورد که گرد این دژ را تا خورشید بالا خواهم برد و آن را ویران خواهم کرد.
هوش مصنوعی: به خونخواهی زرسپ، سپاه گرامی را برمیانگیزم و میدان جنگی به پا میکنم.
هوش مصنوعی: تن این ترک بدخواه را بیجان میکنم و با خون او دل سنگ را چون مرجان سرخ میسازم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.