بخش ۷ - نامهٔ داغ‌دار دارا به اسکندر، پیشنهاد صلح و گنج و پاسخ سخت او
دبیر جهاندیده را پیش خواند
بیاورد نزدیک گاهش نشاند
یکی نامه بنوشت با داغ و درد
دو دیده پر از خون و رخ لاژورد
ز دارای داراب بن اردشیر
سوی قیصر اسکندر شهرگیر
نخست آفرین کرد بر کردگار
که زو دید نیک و بد روزگار
دگر گفت کز گردش آسمان
خردمند برنگذرد بی‌گمان
کزو شادمانیم و زو ناشکیب
گهی در فراز و گهی در نشیب
نه مردی بد این رزم ما با سپاه
مگر بخشش و گردش هور و ماه
کنون بودنی بود و ما دل به درد
چه داریم ازین گنبد لاژورد
کنون گر بسازی و پیمان کنی
دل از جنگ ایران پشیمان کنی
همه گنج گشتاسپ و اسفندیار
همان یاره و تاج گوهرنگار
فرستم به گنج تو از گنج خویش
همان نیز ورزیدهٔ رنج خویش
همان مر ترا یار باشم به جنگ
به روز و شبانت نسازم درنگ
کسی را که داری ز پیوند من
ز پوشیده‌رویان و فرزند من
بر من فرستی نباشد شگفت
جهانجوی را کین نباید گرفت
ز پوشیده‌رویان به جز سرزنش
نباشد ز شاهان برتر منش
چو نامه بخواند خداوند هوش
بیاراید این رای پاسخ‌نیوش
هیونی ز کرمان بیامد دوان
به نزدیک اسکندر بدگمان
سکندر چو آن نامه برخواند گفت
که با جان دارا خرد باد جفت
کسی کو گراید به پیوند اوی
به پوشیده‌رویان و فرزند اوی
نبیند مگر تخته گور تخت
گر آویخته سر ز شاخ درخت
همه به اصفهانند بی‌درد و رنج
ازیشان مبادا که خواهیم گنج
تو گر سوی ایران خرامی رواست
همه پادشاهی سراسر تراست
ز فرمان تو یک زمان نگذریم
نفس نیز بی‌راه تو نشمریم
بکردار کشتی بیامد هیون
دل و دیدهٔ تاجور پر ز خون
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
قیصر اردشیر (اشاره) گشتاسپ (اشاره) اسفندیار (اشاره) داراب (اشاره) اسکندر
هوش مصنوعی: در این بخش از شاهنامه، داراب که در حال و روزی سخت و پراز درد است، نامه‌ای به اسکندر می‌نویسد و در آن به او پیشنهاد صلح و ارسال گنج را ارائه می‌کند. او ابتدا خدا را ستایش کرده و از چرخش روزگار صحبت می‌کند و سپس به ضرورت صلح در میان جنگ‌ها اشاره می‌کند. داراب می‌خواهد گنجینه‌های خود را به اسکندر تقدیم کند و از او می‌خواهد تا دل از جنگ با ایران برگیرد. اما وقتی اسکندر نامه را می‌خواند، سخت پاسخ می‌دهد و به تحقیر داراب اشاره می‌کند، به او می‌گوید که کسی که به او وابسته باشد، باید منتظر مرگ باشد و با قاطعیت تهدید می‌کند که جهان را تحت کنترل خود دارد و به کسی که به ایران می‌آید، رحم نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: داراب، نویسنده‌ای آگاه و باتجربه را نزدیک خود خواند و او را در کنار خود نشاند.
هوش مصنوعی: فردی نامه‌ای نوشت در حالی که از اندوه و درد رنج می‌برد و چشمانش پر از اشک بود و چهره‌اش به رنگ لاژورد (آبی تیره) درآمده بود.
هوش مصنوعی: از دارایی‌های داراب، که از نسل اردشیر است، به سوی قیصر اسکندر، که شهرها را می‌گیرد، پیامی فرستاده شد.
هوش مصنوعی: او (داراب) ابتدا خدا را سپاس می‌گوید به خاطر اینکه از او خوب و بد روزگار را دیده است.
هوش مصنوعی: سخن دیگر این است که، به یقین خردمند از تغییرات و شیوه‌های گردش آسمان (حوادث و سرنوشت) نمی‌تواند بگذرد.
هوش مصنوعی: ما به خاطر او شاد و مسروریم و از او به تنگ آمده‌ایم؛ گاهی در اوج خوشحالی هستیم و گاهی در حالت نارضایتی.
هوش مصنوعی: این جنگ ما با سپاه دشمن، فقط با مردانگی و شجاعت یافت نمی‌شود، بلکه برای پیروزی نیاز به بخشش و دقت در زمان و موقعیت مناسب داریم، همان‌طور که خورشید و ماه در گردش خود به ما کمک می‌کنند.
هوش مصنوعی: اکنون آنچه مقدر شده، اتفاق خواهد افتاد و ما چه دردی از این دنیا و مشکلات آن داریم که نگران باشیم، زیرا این زندگی همچون گنبد آبی رنگ (آسمان) است که گذرای آن را باید پذیرفت.
هوش مصنوعی: اگر اکنون صلح برقرار کنی و عهد ببندی، دل خود را از جنگ با ایران پشیمان خواهی کرد.
هوش مصنوعی: تمام ثروت گشتاسپ و اسفندیار، همان تاج و جواهرات گوهرنگار (دختر زیبای گشته‌سپ) هستند.
هوش مصنوعی: من به تو گنجی از دارایی خودم ارسال می‌کنم که حاصل تلاش و زحمات خودم است.
هوش مصنوعی: من در جنگ همیشه در کنار تو خواهم بود و در روزها و شب‌ها هرگز از یاری کردن تو خودداری نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: کسی که تو به عنوان فرزند من داری، از نسل و پیوند من است و از میان زنان پنهان به دنیا آمده است.
هوش مصنوعی: درد و غم بر من نمی‌افزاید که از جهانجوی (اسکندر) انتقام نمی‌توان گرفت.
هوش مصنوعی: از آن کسانی که خود را پنهان کرده‌اند، جز نکوهش نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود و از میان شاهان، رفتار نیکو و شایسته‌ای برتر از آنها نیست.
هوش مصنوعی: زمانی که خداوند هوش (یعنی اسکندر) نامه را بخواند، این فکر (یعنی پاسخ دادن) را در ذهنش پرورش می‌دهد.
هوش مصنوعی: یک مرد از کرمان با عجله به نزد اسکندر آمد، اما به او بدگمان بود و به احتمال زیاد نسبت به او مشکوک بود.
هوش مصنوعی: اسکندر وقتی نامهٔ دارا را خواند، گفت که خرد و عقل او (دارا) با جانش یعنی روح او هم‌ساز و هماهنگ باشد.
هوش مصنوعی: کسی که به پیوند دارا (یا وابستگان او) گرایش پیدا کند، از روی آنها می‌خواهد که به افراد پنهانکار و فرزندان آنها بپیوندد.
هوش مصنوعی: انسانی که به پیوند با دیگران گرایش دارد، در نهایت تنها سرنوشتی جز مرگ و گور نخواهد داشت، مانند درختی که از آن، فقط سرش که در هواست، دیده می‌شود و ریشه‌اش در زمین پنهان است.
هوش مصنوعی: همه مردم اصفهان در آرامش و بی‌درد و رنج زندگی می‌کنند و از آنها نباید بخواهیم که ثروت و گنج را فدای ما کنند.
هوش مصنوعی: اگر تو به سمت ایران بیایی، این صحیح است، زیرا تمامی پادشاهی در دست تو است.
هوش مصنوعی: ما هیچ‌گاه از فرمان تو فراموش نخواهیم کرد و حتی نفس‌مان را نیز بی‌بی‌راهی تو به شمار نمی‌آوریم.
هوش مصنوعی: کشتی به خاطر عمل و کردار آمده است و دل و چشمان تاجور (تاجدار) از غم و خون پر شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.