بخش ۷ - دیدار شاپور با دختر مهرک بر سر چاه، آشکار شدن نژاد و پیمان ازدواج
کنون بشنو از دخت مهرک سخن
ابا گرد شاپور شمشیرزن
چو لختی برآمد برین روزگار
فروزنده شد دولت شهریار
به نخچیر شد شاه روزی پگاه
خردمند شاپور با او به راه
به هر سو سواران همی تاختند
ز نخچیر دشتی بپرداختند
پدید آمد از دور دشتی فراخ
پر از باغ و میدان و ایوان و کاخ
همی تاخت شاپور تا پیش ده
فرود آمد از راه در خان مه
یکی باغ بد کش و خرم سرای
جوان اندر آمد بدان سبز جای
یکی دختری دید بر سان ماه
فروهشته از چرخ دلوی به چاه
چو آن ماه‌رخ روی شاپور دید
بیامد برو آفرین گسترید
که شادان بدی شاه و خندان بدی
همه ساله از بی‌گزندان بدی
کنون بی‌گمان تشنه باشد ستور
بدین ده رود اندرون آب شور
به چاه اندرون آب سردست و خوش
بفرمای تا من بوم آبکش
بدو گفت شاپور کای ماه‌روی
چرا رنجه گشتی بدین گفت‌وگوی
که باشند با من پرستنده مرد
کزین چاه بی‌بن کشند آب سرد
ز برنا کنیزک بپیچید روی
بشد دور و بنشست بر پیش جوی
پرستنده‌ای را بفرمود شاه
که دلو آور و آب برکش ز چاه
پرستنده بشنید و آمد دوان
رسن برد بر چرخ دلو گران
چو دلو گران‌سنگ پر آب گشت
پرستنده را روی پرتاب گشت
چو دلو گران برنیامد ز چاه
بیامد ژکان زود شاپور شاه
پرستنده را گفت کای نیم‌زن
نه زن داشت این دلو و چندین رسن
همی برکشید آب چندین ز چاه
تو گشتی پر از رنج و فریادخواه
بیامد رسن بستد از پیشکار
شد آن کار دشوار بر شاه خوار
ز دلو گران شاه چون رنج دید
بر آن خوب‌رخ آفرین گسترید
که برتافت دلوی برین سان گران
همانا که هست از نژاد سران
کنیزک چو او دلو را برکشید
بیامد به مهر آفرین گسترید
که نوشه بدی تا بود روزگار
همیشه خرد بادت آموزگار
به نیروی شاپور شاه اردشیر
شود بی‌گمان آب در چاه شیر
جوان گفت با دختر چرب‌گوی
چه دانی که شاپورم ای ماه‌روی
چنین داد پاسخ که این داستان
شنیدم بسی از لب راستان
که شاپور گردست با زور پیل
به بخشندگی همچو دریای نیل
به بالای سروست و رویین‌تنست
به هرچیز مانندهٔ بهمنست
بدو گفت شاپور کای ماه‌روی
سخن هرچ پرسم ترا راست‌گوی
پدیدار کن تا نژاد تو چیست
برین چهرهٔ تو نشان کییست
بدو گفت من دختر مهترم
ازیرا چنین خوب و کنداورم
چنین داد پاسخ که هرگز دروغ
بر شهریاران نگیرد فروغ
کشاورز را دختر ماه‌روی
نباشد بدین روی و این رنگ و بوی
کنیزک بدو گفت کای شهریار
هرانگه که یابم به جان زینهار
بگویم همه پیش تو من نژاد
چو یابم ز خشم شهنشاه داد
بدو گفت شاپور کز بوستان
نرست از چمن کینهٔ دوستان
بگوی و ز من بیم در دل مدار
نه از نامور دادگر شهریار
کنیزک بدو گفت کز راه داد
منم دختر مهرک نوش‌زاد
مرا پارسایی بیاورد خرد
بدین پرهنر مهتر ده سپرد
من از بیم آن نامور شهریار
چنین آبکش گشتم و پیشکار
بیامد بپردخت شاپور جای
همی بود مهتر به پیشش به پای
به دو گفت کین دختر خوب‌چهر
به من ده بر من گوا کن سپهر
بدو داد مهتر به فرمان اوی
بر آیین آتش‌پرستان اوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شاپور مهرک دختر مهرک اردشیر (اشاره) بهمن (اشاره)
هوش مصنوعی: در این بخش از شاهنامه، شاپور پادشاه به شکار می‌رود و در حین مسیر خود با دختری زیبا به نام دختر مهرک روبه‌رو می‌شود. او در کنار چاهی نشسته و در جستجوی آب است. شاپور با او گفتگو می‌کند و پس از مدتی متوجه می‌شود که او از نژاد بزرگ و بازرگان است. دختر مهرک که از نیکوکاری و بزرگی شاپور شنیده است، در پاسخ به او می‌گوید که از پدرش، مهرک، زاده شده و با افتخار نژاد خود را معرفی می‌کند. در نهایت، شاپور از او خواستگاری می‌کند و دختر مهرک را به همسری خود انتخاب می‌کند.
هوش مصنوعی: حال به داستان دختر مهرک گوش کن که درباره‌اش با شاپور، شمشیرزنی بزرگ، صحبت می‌شود.
هوش مصنوعی: هنگامی که مدت زمان زیادی از این روزگار گذشت، دولت و قدرت پادشاه به شکوه و عظمت رسید.
هوش مصنوعی: در روزی صبحگاهی، شاه برای شکار به دشت رفت و خردمند شاپور نیز با او همراه شد.
هوش مصنوعی: سواران در هر طرف به سرعت در حال حرکت بودند و از ناحیهٔ نخچیر به دشت‌ها می‌تاختند.
هوش مصنوعی: از دور دشت وسیعی پدیدار شد که پر از باغ‌ها، میدان‌ها، ایوان‌ها و کاخ‌ها بود.
هوش مصنوعی: شاپور به سرعت به سوی دهکده رفت و در نزدیکی خان مه، از راه پایین آمد.
هوش مصنوعی: یک باغ زیبای خوشبو و خرم وجود داشت که جوانی در آن به آن مکان سرسبز وارد شد.
هوش مصنوعی: شاپور دختری را دید که زیبایی‌اش شبیه ماه است و در کنار چاه ایستاده است.
هوش مصنوعی: وقتی شاپور آن دختر زیبا با چهره‌ای همچون ماه را دید، به سمت او آمد و به او احترام گذاشت و ستایشش کرد.
هوش مصنوعی: شاپور در زمان سلطنتش همیشه شاد و خندان بود و از زندگی بی‌دغدغه و آرامش او لذت می‌برد.
هوش مصنوعی: اکنون قطعاً اسب‌ها تشنه هستند، زیرا در این ده، رودخانه‌ای وجود دارد که آب آن شور است و قابل آشامیدن نیست.
هوش مصنوعی: در چاه، آب سرد و خوشگوار وجود دارد. بفرمایید تا من آبکش یعنی سطل آب را برای شما بیاورم.
هوش مصنوعی: شاپور به دختر مهرک می‌گوید: ای بانوی زیبا، چرا با این گفت‌وگو خود را آزار داده‌ای؟
هوش مصنوعی: شاپور از دختر مهرک درخواست می‌کند تا افرادی را که با او هستند و آب سردی را از چاهی بدون پایه بیرون می‌آورند، به او معرفی کند.
هوش مصنوعی: دختر جوانی روی خود را به طرفی چرخاند و دور شد و پس از آن بر کناره جوی آب نشسته است.
هوش مصنوعی: شاه به یکی از خدمتکاران فرمان داد که سطل (دلو) را بیاورد و از چاه آب بیرون بکشد.
هوش مصنوعی: پرستنده این دستور را شنید و سریعاً آمد و رشته‌ای را برداشت تا دلو سنگین را به چاه بیاندازد و آب بکشد.
هوش مصنوعی: وقتی که دلو سنگین و پرآب شد، روی پرستنده به هنگام کشیدن آن، به سمت بالا پرتاب شد.
هوش مصنوعی: وقتی که دلو سنگین از چاه بالا نیامد، شاپور شاه، با شتاب، به آنجا آمد.
هوش مصنوعی: شاپور به پرستنده گفت: ای نیم‌زن! این دلو و طناب‌هایی که می‌بینی، متعلق به هیچ زنی نیست.
هوش مصنوعی: او برای برداشت آب از چاه، زحمت زیادی کشید و به خاطر این تلاش، پر از زحمت و صدای آزاردهنده شد.
هوش مصنوعی: شاپور (پسر مهرک) آمد و طنابی را از پیشکار (کارگزار) گرفت و این کار سختی برای شاه (اردشیر) شد.
هوش مصنوعی: وقتی شاه (اردشیر) از درد و رنجی که به او رسیده است، آگاه شد، به خاطر زیبایی و چهره دل‌انگیز دختر مهرک، نگرانی و غم خود را کنار گذاشت.
هوش مصنوعی: کسی که این دلو سنگین را به دوش می‌کشد، یقیناً از خانواده و نژاد بزرگ‌زادگان و سران است.
هوش مصنوعی: دختر مهرک، چون دلو را از چاه بالا کشید، به سمت او (شاپور) آمد و با محبت و زیبایی‌اش دل انگیز و دلربا بود.
هوش مصنوعی: ای کاش از خرد و دانایی استفاده کنی تا همیشه روزگار را خوب درک کنی و آموزگار تو باشد.
هوش مصنوعی: به لطف قدرت شاپور، قطعا اردشیر پادشاه خواهد شد، مانند آب شیرین که در چاه قرار دارد.
هوش مصنوعی: جوان به دختر زیبا و سخنور گفت: «تو چه می‌دانی که من شاپور هستم، ای ماه‌رو!
هوش مصنوعی: او پاسخ می‌دهد که من این داستان را از کسانی که راست‌گو هستند، بسیار شنیده‌ام.
هوش مصنوعی: شاپور دارای قدرت و زور مانند فیل است و در بخشندگی و عطا به اندازهٔ دریای نیل generous است.
هوش مصنوعی: او (دختر مهرک) بر فراز قامت بلندی دارد و بدنی با نیرو و استقامت دارد که به هرچیز مانند بهمن (پسر گیو و از شخصیت‌های محبوب ایرانی) شبیه است.
هوش مصنوعی: شاپور به دختر مهرک می‌گوید ای آنکه مانند ماه نورانی هستی، هر چیزی را که از تو بپرسم، به درستی و راستی پاسخ بده.
هوش مصنوعی: شاپور از دختر مهرک می‌خواهد که نژاد و نسب خود را برای او آشکار کند و از طریق چهره‌اش بفهمد که چه کسی است.
هوش مصنوعی: او به شاپور می‌گوید که من دختر شخصی بزرگ و محترم (مهتر) هستم، چون چهره‌ام زیبا و لایق می‌باشد.
هوش مصنوعی: او (دختر مهرک) اینطور پاسخ داد که هرگز دروغ بر شاهان و فرمانرواها نخواهد تابید و برای آنها نخواهد درخشید.
هوش مصنوعی: دختر زیبا و خوش‌روی کشاورز به خاطر زیبایی و ویژگی‌های خاصی که دارد، نمی‌تواند متعلق به خانواده‌ای از این قشر باشد.
هوش مصنوعی: کنیزک به شاپور گفت: ای فرمانروا، هر وقت که جانم در خطر باشد، از آن موقع به تو پناه می‌آورم.
هوش مصنوعی: من می‌خواهم به تو بگویم که نسب و اصل و نسب من را بگویم، چون وقتی خشم پادشاه را ببینم، به شدت از او می‌ترسم.
هوش مصنوعی: شاپور به او گفت: از باغ و چمن، دوستی‌های واقعی به وجود نمی‌آید، بلکه کینه و دشمنی می‌روید.
هوش مصنوعی: شاپور به کنیزک می‌گوید که از من ترسی نداشته باش و نگران نام و شهرت شهریار دادگر نباش.
هوش مصنوعی: کنیزک به شاپور گفت که من دختر مهرک، کسی که نوش‌زاد است، از طرف راه داد به تو معرفی می‌شوم.
هوش مصنوعی: من را خرد و اندیشه‌ای پاک دامان و باگوهری داد که به مهتری و سرپرستی ده (مردم) واگذار شد.
هوش مصنوعی: من به خاطر ترس از آن پادشاه معروف و بزرگ به این مقام آبکش (آب‌کشی) و پیشکار (دستیار و خدمت‌گزار) تبدیل شدم.
هوش مصنوعی: شاپور به سوی جایی آمد که مهمان‌نوازی می‌شد و در آنجا پیش یک شخص برجسته به احترام ایستاد.
هوش مصنوعی: شاپور به شخص دیگری می‌گوید که این دختر زیبا را به من بده و آسمان (سپهر) بر این موضوع گواه باشد.
هوش مصنوعی: به او (دختر مهرک) گفتند که این مرد (شاپور) به فرمان او (اردشیر) به آتش‌پرستی که آیین خودشان است، توجه دارد و از او پشتیبانی می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.