گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
فردوس ز خاک پاش سرمایه کند
این دانه که در زمین تن افکندند
گر برخیزد بر آسمان سایه کند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
فردوس ز خاک پاش سرمایه کند
این دانه که در زمین تن افکندند
گر برخیزد بر آسمان سایه کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به تبیین عشق و تأثیر آن بر دل و زندگی انسان می‌پردازد. اگر دل با نور عشق زینت داده شود، می‌تواند به بهشت و سرزمین‌های بالاتر دست یابد. همچنین، دانه‌ای که در خاک می‌افتد، اگر از آن بیرون آید، می‌تواند به ارتفاعات آسمانی برسد و سایه بگستراند.
هوش مصنوعی: اگر دل با نور عشق زینت پیدا کند، بهشت را از خاک به دست می‌آورد.
هوش مصنوعی: این دانه‌ای که در خاک کاشته شده، اگر رشد کند و از زمین بیرون بیاید، می‌تواند به حدی بزرگ شود که سایه‌اش به آسمان بیافتد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنی که ابد ز عمر تو مایه کند
وز خاک درت سپهر پیرایه کند
جز چتر تو عرش را نباشد این قدر
کاو بر سر سایۀ خدا سایه کند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.